Ali Kenanoğlu konuşmasında bir tarafta yedi bakanlıktan daha büyük bütçe alan bir Diyanet varken diğer tarafta sadece Kerbelâ anması ve aşure etkinlikleriyle karşılanan Aleviler olduğunu belirtti. “Alevi kardeşlerimiz” demekle kardeş olunmuyor diyen Kenanoğlu, kaynaklardan eşit bir şekilde faydalanılması gerektiğini ve bunun sonucunda oluşan eşitlikle kardeşlik olabileceğini ifade etti.

Şimdi, başka bir meseleye değinmek istiyorum. Tabii, bir de bütçe görüşmelerinde görmüş olduğumuz bu ülkede yaşayan bir Alevi kardeşlerimiz vardı. Bu Alevi kardeşlerimiz bu bütçede ne sık konuşulmuş bakanlıkların sunumlarına baktık, inceledik. 2 bakanlık; bir Cumhurbaşkanı Yardımcısı, bir de Kültür Bakanı Alevi kardeşlerimizle ilgili laf etmiş. Ne demiş? Kültür Bakanı, bizim Antalya Milletvekilimiz Sayın Kemal Bülbül’ün konuşması üzerine Hacı Bektaş Veli anma etkinlikleriyle ilgili ifadelerde bulunmuş yani demiş ki “Biz o etkinlikleri şöyle önemsiyoruz, böyle uluslararası boyutta destekliyoruz filan.” bunu anlatmış, güzel. Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay Diyanet bütçesini anlatırken -yine Diyaneti söylüyor- demiş ki: Toplumun tüm kesimlerine hitap eden anlayışla Alevi Bektaşi Klasikleri seti gibi eserlerin yayınlanmasına, Muharremiye ve Kerbelâ şehitlerini anma programları düzenlenmesine ve ülke genelinde gerçekleştirilen aşure etkinliklerine bizzat öncülük etmiş Diyanet. Şimdi, bahsettikleri Alevi Bektaşi Klasikleri 2015 yılında yayınlandı, 2015 yılında yayınlanan bir Klasikler’i her sene burada bütçe propagandasında kullanmaya devam ediyorlar. Bunun haricinde ne yapmış? Muharrem programları ve aşure.

​

Yani, bir taraftan 7 Bakanlıktan daha büyük -12 milyarın üzerinde- bütçe alan bir Diyanet, diğer taraftan da sadece Kerbelâ anması ve aşure etkinlikleriyle karşılanan bir “Alevi kardeşlerimiz” ifadesi var. Biz bu “kardeşlerimiz” ifadesine şuradan karşı çıkıyoruz, diyoruz ki: “Eşitlik olmadan kardeşlik olmaz.” Kardeşlik hukuku öyle masalla, hikâyeyle olmaz. (HDP ve CHP sıralarından alkışlar) Önce bu eşitliğin sağlanması gerekiyor; eşit koşullarda bu imkânların, bütün bu kaynakların, ülkenin gelirlerinin, kaynaklarının eşit dağıtılması gerekiyor ki o zaman hakikaten Aleviler de Kürtler de diğer azınlık kesimler de ya da Türkiye’de yaşayan, çoğunluk olmayan toplumsal kesimlerin hepsi de gerçekten kardeşimiz olsun, gerçekten bir kardeşlik hukuku ortaya çıksın. Bütün bunlar olmadığı sürece bu kardeşliklerin hepsi de hikâye olmaktan başka bir şey olmuyor.