Sene 1938, yokluk içinde olan Dengbêjlik geleneğinin önemli isimlerinden Şakiro’nun hocası olan Dengbêj Reso köye babamın misafiri olmaya geldiği dönemlerde babamın anlattığı kadarıyla kimi kimsesi olmayan gariban bir insandır.

Mikrofonu babama uzatıyorum ve babam yutkunarak Reso’yu anlatıyor

Dengbêj Reso ile nasıl tanıştınız?

Kendisi gariban ve yoksul bir insandı, bir gün köyümüze gelir ve klam söylemeye başlar. Deden onun sesini çok beğenir ve bizim eve davet eder. Köyde kalacak bir yeri olmadığı için bir hafta bizde kalır ve kendisi ile o şekilde tanışırız.

Reso o zaman kaç yaşındaydı?

Tahmini olarak 60 yaşında vardı.

Reso nasıl bir kişiliğe sahipti?

Dinine bağlı, samimi ve dürüst bir kişiliği vardı. Önüne ne koysan yer, hiçbir zaman gocunmazdı. Gönlü geniş bir insandı. Annen çeşmeye su getirmeye gider, R

eso annen gelene kadar ağabeyine dedelik yapar, niniler söyler kucağında yatırırdı.

Bizden başka evlere misafir olmaya ya da gidiyor muydu?

Hayır.

Neden?

Bizimle bir aile gibi olmuştu. Ne zaman ki köyümüze klam söylemeye gelse gelir bazen günlerce bazen de aylarca bizde kalırdı.

Köy halkı Reso’ya karşı nasıl bir tavır sergiliyorlardı?

Reso o zamanlar köy meydanında stranlar söyler, herkes gönlünden koptuğu kadar Reso’ya maddi olarak destek çıkardı. Onlar da en az bizim kadar Reso’yu seviyorlardı fakat Reso bizden başkasının evine gitmezdi.

Reso’nun en çok hangi klamını seviyordun?

Lo Miro ile Memê Alan klamını çok seviyordum.