Alevi yolunda doğma olmadığını biliyoruz. Yani sorgulamaksızın körü körüne iman edilecek esasların bulunmadığı tartışma götürmez. Peki buna "Tanrı" olgusu da dahil midir?

"Alevilerin Tanrısı" ne evrenin işleyiş yasalarına ne de insanları işlerine karışır! Saat bir kez kurulmuştur ve kendi bildiğince işler. İkide bir peygamber göndererek, vahiy indirerek saate müdahale eden, onu yeniden yeniden ayarlayan bir saatçiye ihtiyaç yoktur.

Doğanın her anını, insanın her eylemini denetleyen bir "Tanrı" fikri Aleviliğe yabancıdır! Yani Aleviliğin "tanrısı" elindeki sopayı sallayarak "şunu yapma, yaparsan cehenneme gönderirirm", "şunu yap yaparsan cennete gönderirim" türünden doğmalarla, ödül ve ceza yaptırımlarıyla insanları kuşatmaz.

Yani varlığını belli etmeyen bir "Tanrı". Orda öylesine durur!

"Tanrının" elindeki biricik yaptırım, ödül ve ceza olarak "ahiret hayatında" cennet ve cehennem ise cennetin de cehennemin de bu dünyada olduğunu ifade eden bir yol/felsefe/inanç karşısında hiçbir hükmü, kudreti, efendiliği kalmaz...

Ahireti reddedip hayatı dünyevileştirdiğiniz an "Tanrı" zorunlu olarak kenara çekilir...

Sonra, sonrası iyilik güzellik...

Yani "Ateist Alevi Canlar" Aleviliğinizden utanmayın...

Ali Yıldırım