Diyanet işleri başkanı Erbaş eline bir Kuran almış cemevi cemevi dolaşıyor. 

Tam bir misyoner yani görev adamı, Alevileri hak yola çağırıyor! 
Kuranı öptürüyor, tekbir getirttiriyor. 

Bin yılların sapmışlarının önünde rehber görünenler boyun eğip reisin onları adam yerine koymuş olmalarının kıvancıyla fotoğraflarda gülümsüyorlar.

Reis devletin resmi İslam görevlisi. Karşısında diz çökenler ise pir, dede, evladı resül olarak tanımlıyorlar kendilerini.

O reis ve kurumu varlığıyla eşitsizlik, ayrımcılık, hukuksuzluk, haksızlık üretiyor. Kendinden olmayanları ötekileştirip haksızlığa uğratıyor.

Cem Vakfına taziyeye gitmiş ama Kuran öptürtüyor, önünde diz çöküp onu ve faaliyetlerini kutsuyor. Fotoğraflar çok şey anlatıyor, Diyanet reisi misyonunu yerine getirmiş olmanın gururuyla resimleri DİB resmi sitesinde yayınlıyor, herkes görsün ders alsın dercesine.

Yazık!
Diyanetin önünde diz çökmek!

Alevi toplumu adına onur kırıcı bir tablo bu.

Dersimden başladılar, Mersin, şimdi İstanbul...

Bu görünen yüzü misyonerlik faaliyetinin, içmimize bir hançer gibi sokulan çürümenin...

Olmadık baskı, eza cefa ve zulüm altında asla efendilerin önünde diz çökmeyen, hakkın ve hakikatin yolundan kanı canı pahasına bir milim sapmayan erenlerimizin, pirlerimizin iki eli yakanızdadır.

Makam, sıfat, para pul gelip geçer yalnız geriye iktidarların önünde diz çökenler değil yedi kat gökyüzünde dönen dönsün ben dönmezem yolumdan diyenlerin haykırışları kalır.