NİYETLERİMİZİ KİM "HAKK DEFTERİNE" YAZACAK?

Yaptığınız ve yapılan bir ritüeli bu türden sözlerle kutsarsanız farkında olmadan semai dinlerin ahiret, ödül ceza anlayışını Aleviliğe taşımış olursunuz.

Yarabbi "oruçlarımızı kabul et" derken, "bak ben sana kulluk görevimi yapıyorum, sen bu benim ibadetimi defterine yaz ve ahiret günü bana cennetinde yer ayır" demiş olursunuz.

Orucumu kabul et diye yalvardığınıza göre orucunuzun kabul edilmeme ihtimali de var demektir ve siz işi garantiye almak için adeta bir hatırlatmada bulunuyorsunuz...

Makbul eyle yani orucumu beğen değerli bul derken beğenilmeme olasılığına karşı ibadetinizin bedelini talep etme derdindesiniz demektir.

Her ihtimale karşı unutulmamasını, deftere kayıt edilmesini istemeyi de unutmuyorsunuz demektir.

Hadi bir de size soralım: Tuttuğunuz oruç için kabul beklediğiniz makam kimdir, hangisidir? Kabul etmesi, makbul bulması karşılığı beklentiniz nedir?

Derdimiz insanların inançlarını sorgulamak değildir, kim neye inanıyorsa elbette ona saygı duyarız. Ancak o inancın amaçları ve dayanakları sözkonusu olduğunda inanmanın alanından aklın alanına geçilir ki konuştuğumuz konunun bu boyutudur.

Dil, sözcükler asla masum değildir..!

Sözlerin, söylemlerin arkasında bağlamına göre gizli ya açık bir tarih, bir inanç bir ideoloji yatar.

İslamın irrasyonelliğini Aleviliğin alanına taşımak ve Alevi dünyasında bir metafizik üretmek sonucunu doğuran bu tür söylemleri sorgulamak zorunlu hale gelmiştir.