Sevgili dostlar,

Altılı Masa konusunda kafalar karışık. Erdoğan'dan bıkmış kitlelerdeki beklenti o kadar yüksek ki, uzayıp giden buluşmalar serisi kolayca yılgınlığa dönüşüyor. Adayın geciktirilip spekülasyonlara fırsat verilmesi, masadan habire çatlak seslerin duyulması, "Bunlardan bir şey çıkmayacak" umutsuzluğunu besliyor. Rutine binen toplantılar, ilk baştaki heyecanı yaratmıyor. İktidarın seçim kampanyasını başlatmasına karşın Millet İttifakı'nın hala "Komisyon kurduk, çalışıyoruz" aşamasında olması, sabırları taşırıyor.
     Öte yandan bunu dile getirdiğinizde de muhalefete taş koymakla, iktidarın ekmeğine yağ sürmekle suçlanıyorsunuz.
     Elbette merkezdeki altı muhalefet partisinin belli ilkeler etrafında bir araya gelip bir yol haritası çizmesi tarihi önemde bir adım... Üstelik bu, İstanbul seçiminde sonuç almış bir birliktelik; o yüzden kesinlikle desteklenmesi gerekiyor. Fakat rahatsız edici konuları söylemekte de yarar var:
     Bunların ilki, kakofoni; yani Altılı Masa'nın özellikle alt kadrolarında her kafadan bir ses çıkması... Tamam, hepimiz tek adamın, tek ses verdiği bir Türkiye'den kurtulmak istiyoruz, ama bunun alternatifi uyumlu bir, "çok seslilik" olmalı; dağınık bir koalisyon görüntüsü değil...
     İkincisi, yapılan hazırlıkların çoğunun, seçimin kazanılmasından sonraya ilişkin olması... Oysa acil sorun, sandığı aslanın ağzından alabilmek; iktidarın her oyunu oynayacağı bu seçimi kazanabilmek; seçmene, seçim için heyecan, sandık güvenliği konusunda güvence verebilmek... Kitleleri mobilize edebilmek... Bunu henüz görmüyoruz.
     Bir diğer sorun ise, altılı masanın toplumla bağ kurma zafiyeti... Mesela temel politikalara dair karar verirken, aday belirlerken, anayasa yazarken toplumu işin içine katmak, konunun uzmanlarına ya da muhataplarına danışmak yerine dışarıya kapalı komisyonlar kurulması... AKP'nin tepeden karar alıp topluma dayatma hastalığını sürdüren bu anti-demokratik yaklaşım, seyirci haline sokulan toplumda heyecan yaratamıyor. Oysa çoğulculuk, çok sayıda liderin bir masada oturması değil, toplumun masaya ağırlık koyması demek...

Can Dündar