|
CHP'nin son Fransa krizindeki tavrı eleştiri konusu... Sorunun kökeni hayli derine, "milletten önce devleti koruma refleksi"ne, "milli mutabakat zihniyeti"ne gidiyor, ama biz, yakın döneme bakalım:
15 Temmuz askeri darbe girişiminden sonra, -CHP Liderinin tabiriyle- Erdoğan, "20 Temmuz sivil darbesi"ni yaptı; kendi hukukunu yarattı, ülkenin yasamasına, yürütmesine, yargısına fiilen el koydu.
Bu teşhisi koyan partiden ne beklersiniz?
Bu "sivil darbe"ye karşı tavır almasını, öyle değil mi? CHP, o "darbe"den iki hafta sonra Yenikapı'da darbecilerin mitingine katıldı.
Sorsanız elbette, "Biz orada demokrasiyi savunduk" diyeceklerdir; ancak sonuçta, demokrasinin değil, Erdoğan'ın etrafında kenetlenmiş partiler görüntüsü çıktı ortaya... Tabii HDP dışında... Erdoğan da bunu sonuna kadar kullandı. Ve "beka" dediği anda, CHP ve sağdaki ortaklarını hizaya sokabildiğini anladığı andan itibaren de her fırsatta bu kozu kullandı.
Kıbrıs'ta çıkarlarımız tehdit altında... Hoop muhalifler hizaya...
Karabağ'a cihatçı yollanacak... Hoop muhalifler sahaya...
Erdoğan, Macron'a "Deli" deyip Fransız mallarına ambargo çağrısı yaptı. Hoop CHP hazırola...
Sonra da "Niye CHP bir türlü büyümüyor, hatta geriliyor?"
Milliyetçiliğin orijinali varken, millet sahtesine niye oy versin?
Oysa son Fransa örneğinde gördüğümüz gibi, gerilimin iki uçta Erdoğan'a ve Le Pen'e yaradığı, kaybedenin, iktidarın değirmenine su taşıyan CHP olduğunu görmemek mümkün mü?
Erdoğan'ın dışarda düşman yaratarak içerdeki eriyişi durdurmaya ve kendisini İslam dünyasının lideri olarak sunmaya çalıştığını göre göre bu taktiğe destek sunmayı anlamak mümkün mü?
CHP, fark yaratmak, büyümek, iktidar alternatifi olmak istiyorsa, Erdoğan'ın her seferberlik çağrısında üniformayı çekip koşacağına, bir öğretmenin kafası kesildiğinde laiklikten yana tavır alabilmeli, inançlara saygı kadar fikir özgürlüğünü de savunabilmeli, gerilime barışçı diplomasiyle akılcı çözümler önerebilmelidir. Yoksa boykot edilen Fransız ürünleri arasına laikliğin de katılması gün meselesi...
|
