|
Dün Ekrem İmamoğlu'nun basın toplantısını izleyince İstanbul'un eski Belediye Başkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın çeyrek asır önceki basın toplantısı geldi aklıma...
1998 yılı, Eylül ayıydı. Erdoğan İstanbul Belediye Başkanı'ydı.
Askerlerin kontrolündeki rejim, onu tehlike olarak görüyordu. Şiir okuduğu için aldığı ceza onaylanmıştı. Belediye Başkanlığı düşürülmüştü. Siyaseten yasaklanmıştı. Hapse girmeden önce, son bir basın toplantısı yaptı ve dedi ki:
"Hakkımda verilen bu haksız karar, demokrasi mücadelemiz için yeni bir milattır.
Ülkemizdeki sıkıntıların nedeni okunan bir şiir değil, totaliter anlayışlardır.
Herkes için adalet ve doğruları söyleyebilme özgürlüğü arıyorum. Bu, yarın yargıyı siyasallaştıranlara da lazım olacak."
O zaman mağdur durumdaydı. Kendisini mahkûm eden despotlara karşı demokrasiye ihtiyacı vardı. Bir demokrasi kahramanını oynadı. İç ve dış kamuoyunun desteğini aldı ve o mağduriyeti kendine basamak yaparak Saray'a kadar tırmandı.
Ne yazık ki, bu ülkede her kuşak, aynı filmin değişik versiyonlarını, farklı isimlerle izlemekten yorgun düştü:
Şimdi dünün mağduru, bugünün zalimi oldu:
Dün Erdoğan'ı hapsedenlerin koltuğunda bugün Erdoğan oturuyor ve "Zulmetme sırası bende" diyerek kendi yaşadığı haksızlığı, rakiplerine uyguluyor.
Ve onun dünkü koltuğunda oturan Ekrem İmamoğlu, halkın önüne çıkıp adalet ve doğruyu söyleyebilme özgürlüğü talep ediyor. Yargıyı siyasallaştıran Erdoğan'a, "Yok ettiğin yargı, yarın sana da lazım olur" mesajı veriyor.
Bundan sonra olacak olan, dün olanda yazılı:
Şimdi Erdoğan'ın zulmüne uğrayan İmamoğlu'nun yükselişi başlıyor. Erdoğan'ı ise onu mahkûm edenlerin kaderi bekliyor:
Tarihin çöp sepeti...
|
