|
İstanbul'un en işlek caddesi İstiklal'de Pazar günü akşam saatlerinde meydana gelen ve ilk anda 6 kişinin ölümüne 53 kişinin yaralanmasına yol açan patlama, aylardır korkuyla beklenen kaos ortamının başladığının habercisi mi?
Sanırım pek çok kişinin ilk aklına gelen ihtimal bu oldu. Çünkü Türkiye bu durumun bir benzerini yedi yıl önce yaşadı: 2015 yılında AKP, Haziran seçimlerini kaybettikten sonra ülkenin tarihindeki en büyük katliamlar peşpeşe yaşandı. Toplam 862 kişi öldü. Muhalefet, hükümet kurmayı başaramayınca Erdoğan yeniden erken seçime gitti ve aynı yılın Kasım'ında yapılan seçimi yine partisi kazandı. Haziran'da oyunu AKP'den alan 5 milyon seçmen, yaşanan kaos ortamından korkmuş ve yeniden iktidar partisine dönmüştü.
Büyük kitlelerin "güvenlik mi, demokrasi mi" kıskacına sokulduğunda, tercihlerini güvenlikten yana kullandığı biliniyor. Demokrasi, insan hakları, özgürlükler, tehdit karşısında en kolay terk edilen değerler oluyor. O yüzden 13 Kasım 2022 bombası, hiç kimseye yaramasa bile, "daha büyük güvenlik endişesi, daha güçlü bir iktidar talebi" yaratacak ve kaçınılmaz olarak iktidara yarayacaktır.
Ne yazık ki huzurlu bir ortamı yaratmak son derece zor; bozmak için ise inandırılmış bir gönüllünün eline bomba dolu bir paket tutuşturmak yetiyor. Bazen barış için yıllarca harcanan çabalar, bir saniyede havaya uçabiliyor.
Seçime daha 8 ay var. Türkiye'nin, çökmüş ekonomisi ve kırılgan demokrasisi ile böyle bir kaos ortamını sekiz ay daha taşıyabilmesi çok zor. Şimdi muhalefete düşen sorumluluk, çok daha büyük:
Korkuyla paniğe kapılmış kitleleri yatıştırabilmeleri, onlara güven verebilmeleri ve bu kaosun nedeninin demokrasi değil, tersine demokrasinin işletilmemesi olduğunu anlatabilmeleri gerekiyor. Yoksa, Türkiye'yi çok daha ağırlaştırılmış bir baskı rejimi, bir polis devleti bekliyor.
|
