|
Genelkurmay Başkanlığı, 2004 Şubatında Hrant Dink'in Sabiha Gökçen haberine tepki gösterirken, "Bu, milli bütünlüğe karşı bir cürümdür" diye açıklama yapmış, açıkça Hrant'ı hedef göstermişti.
Sonuç ortada...
Artık iyi biliyoruz ki, devletin bir kurumu veya iktidarın bir mensubu, bir gazeteciyi, bir siyasetçiyi hedef gösterdiğinde, bu açıkça "vur emri"dir.
Son olarak bunu, MHP'nin hedef gösterdiği siyasetçi ve gazetecilere yönelik saldırılarda gördük. Ondan önce Kılıçdaroğlu'na linç girişimini, Akşener'in evine baskını kışkırtan da aynı kafaydı.
İktidar köşeye sıkıştıkça, kedi gibi hırçınlaşıp saldırganlaşıyor. Hızlanan oy kaybını durdurmanın, yakınlaşan muhalefeti ayırmanın, yükselen tepkileri bastırmanın başka yolu kalmadı:
Türkiye'yi yakma pahasına zorbalaşacaklar, zor kullanacaklar.
Bu tablo karşısında Saray'ı "saldırıyı kınamadı" diye eleştirenlere, Soylu'yu göreve çağıranlara gülüyorum. Kimi kime şikâyet ediyorsunuz? Çakıcı'yı kışkırtıp sırtını sıvazlayanlar, SADAT'a suikast eğitimi verdirenler, "Listelerimiz hazır, silahlarımız zulada" diyenler, polise gösterilerde askeri tank kullanma yetkisi verenler, çekindikleri muhaliflerini "terörist" ilan edenler mi bulacak failleri? Aranan failler, bizzat onlar değil mi?
Şunu görelim:
Artık halkı koruyabilecek polis, asker, jandarma, bekçi yok, Anayasa Mahkemesi, Yargıtay, AİHM yok. Selçuk Özdağ'a düzenlenen planlı saldırıdan sonra bile muhalefet liderleri biraraya gelip bir ortak tavır koymayı beceremedi. Dolayısıyla maalesef oradan da hayır yok. Her kurumu ele geçirdiği halde erimeyi durduramadığını gören AKP-MHP koalisyonu, iktidarı kaybetmemek için daha da saldırganlaşacak, çeteleri sokağa salacak, yoksulun, işsizin, çaresizin tepkisi arttıkça, final yaklaştıkça, şiddeti tırmandıracak; belli...
Yapılabilecek tek şey kaldı:
Hrant'ı koruyamadık; canını, ülkesini seven, evladının geleceğini düşünen, bir arada dursun, kendini, birbirini korusun.
|
