Osmanlı, 17. yüzyılın sonunda, sınırları Batı'da Cebelitarık'tan Doğu'da Hazar Denizi'ne, Kuzey'de bugünkü Ukrayna'dan Güney'de Yemen'e uzanan dev bir imparatorluktu. Bölüne bölüne küçüldü ve 100 yıl önce, Anadolu'da bir toprak parçasına sıkıştı. Türkiye'nin kuruluşundaki bu travma, giderek bir bölünme paranoyasına dönüştü. "içerde ve dışarda ülkeyi bölmek için uğraşan düşmanlar", her zaman en büyük korku unsuru oldu.
    Erdoğan, güvenlik tehdidi hissedenlerin, otoritenin yanında saf tuttuğunu bilen bir lider... Bizzat yolaçtığı ekonomik yıkımı unutturmak için, seçim kampanyası boyunca bu asırlık bölünme korkusunu kullandı. Rakibi Kılıçdaroğlu'nu "terör örgütü PKK ile işbirliği yapmak"la suçladı. Üstelik bunu, açıkça yalan söyleyerek yaptı. Sadece bir örnek vereceğim:
    Seçimden bir hafta önceki İstanbul mitinginde kitlelere rakibinin bir videosunu izletti. Değişik toplum kesimlerinin Kılıçdaroğlu'na "Haydi" diye destek verdiği bu videoya, bir PKK yöneticisinin görüntüsü, montajla eklenmişti.  Erdoğan, yalan olduğu hemen anlaşılabilecek bu videoyu, seçime üç gün kala bir televizyon programında yeniden izletti ve aynen şöyle dedi:
    "Kılıçdaroğlu arkasına terör örgütünün başındaki adamı alıyor, 'haydi' diyor, o da 'haydi' diyor. Bunu şimdi nereye koyacaksın?"
         Medyanın iktidar emrine girdiği, teyit sitelerinin etkisiz olduğu, muhalefetin sesinin kısıldığı bir ülkede, bu yalan hızla yaygınlaştı. Seçime birkaç gün kala muhalefet sözcüleri, gittikleri yerlerde ekonomik çözüm reçetelerini anlatacakları yerde, "Neden teröristler sizi destekliyor" sorusuna cevap yetiştirmekle uğraştı.  Aynı birçok kentte, asimetrik propagandanın bir örneği olarak, Kılıçdaroğlu'nun Suriye'deki Kürt örgütü YPG'yi olumlayan sahte afişleri asılıyordu.
     Bu yalan kampanyası, yüzde 15'lik kararsız seçmeni etkiledi. Ve Erdoğan ilk turu yüzde 4,6'lık bir farkla önde tamamladı. Şimdi 28 Mayıs'taki ikinci tur öncesi muhalefet, ekonomiden çok, -tam da Erdoğan'ın istediği gibi- terörü anlatıyor. Ne yazık ki az gelişmiş demokrasilerde yalan, her zaman kazandıran unsur oluyor.

    Geçen ay ZDF'de yayınlanan "Erdoğan'ın Terör Listesi" belgeselinde, gazeteci kılığındaki Türk istihbaratçıların, Almanya'daki muhaliflerin evlerini ve ofislerini görüntüleyip hedef gösterdiklerini sergilemiştik. Kuzey Ren Vestfalya İçişleri Bakanı Herbert Reul, belgeselde, bunun kabul edilebilir olmadığını söylemişti.
     Belgeselde bu durumdan şikâyet eden gazeteci Cevheri Güven'in Almanya'daki evi, Eylül 2022'de hedef gösterilmişti.
     Geçen hafta, Türkiye'deki seçimden üç gün sonra, tam da Almanya'daki Türkiyeli seçmenler ikinci tur için oy vermeye hazırlanırken, Alman polisi hükümet yanlısı Sabah Gazetesi ile AHaber'in Frankfurt bürosu temsilcilerinin evlerine sabah baskını yapıp dijital malzemelerine el koydu. Çok geçmeden bu baskının, "kişisel verileri tehlikeli şekilde yaymak" suçlamasıyla yapıldığı anlaşıldı.
     Türkiye, bu hamleye Die Welt muhabiri Deniz Yücel hakkında yeni bir yakalama kararı çıkararak ve Ankara'daki Alman elçisini Dışişleri'ne çağırarak karşılık verdi. Tabii yandaş medya hemen, "Almanya'nın Kılıçdaroğlu'nun yenilgisi nedeniyle çıldırdığı"
propagandasına başladı.
     Alman polisinin, 8 ay önceki bir hedef gösterme olayını, neden iki seçim arasındaki son derece kritik aşamada sorguladığı sorusu cevapsız kaldı. Ancak bu hamleyle, Almanya'da partisinin oyları yaklaşık 5 puan azalan Erdoğan'a bir mağduriyet bahanesi ve propaganda malzemesi sunulmuş oldu.
.   Hepinize iyi haftalar