Emekçinin, emeklinin, köylünün, kadının, gencin, vatandaşın sırtındaki yük her geçen gün artarak devam ediyor.

Ekonomi, eğitim, adalet, sağlık sistemleri yerlerde geziyor.

21 yıldır ülkeyi yönetenler, günü kurtarmak için dilenciliğe çıkıyor.

Olaylar dramatik bir hal almaya başlıyor.

Nerden tutsan elinde kalan bir durum hasıl olmuşken, “Biz ne yapacağız?” sorusu önem arz ediyor.

Çözüm mü?

Söyleyelim:

Ülkenin siyasal örgütleri, kurumları, sendikaları, sivil toplum kuruluşları…

Ülkede yaşanan haksızlıklara karşı ses ve eylem yükseltme becerisini acilen devreye sokmalı, sesin ve eylemin gücünü hissettirmeli.

Bizi bitiren bu sessizlik ve eylemsizlik hali.

İnsan haklarının, özgürlüğün, aklın üstünlüğünün, evrensel değerlerin bilinciyle, kararlılığıyla ayağa kalkınmalı.

Kendi kabuğu içine çekilmiş, pısırık ve korkak görüntüden acilen kurtulunmalı.

Sesin ve eylemin gücüne inanmalı.

Erdal Kılıçkaya