Savaş çığlıkları arasında, zaten açlık ve yoksullukla cebelleşen halkın, savaşla birlikte bu durumunu sorgusuz kabulleneceği hedefleniyor.

Muktedirler, militarizmin mide açlığını dindireceğini sanarak ilerleyebileceklerini düşünüyor.

Oysa savaş her şeyden önce ölüm ve yıkımdır. Açlık, sefalet, hastalık, adaletsizlik, tecavüz ve doğanın yok edilmesidir.

Bize düşen, muktedirlerden aman beklemek değil, onların ikiyüzlülüğünü teşhir edip önlem almaya zorlamaktır.

Bundan dolayı, biz de “ille de barış” diyerek, savaşların, yoksulluğun, gericiliğin ve toplumsal tahribatların arttığı bir süreçte, barışı, özgürlüğü, eşitliği ve farklı kültürlerin, eşit koşullarda ve eşit haklarla bir arada yaşamasını savunuyoruz.

Emek, demokrasi, ekolojik mücadele ve barış eksenli mücadelemizi hiç durmadan devam ettiriyoruz.

Alevi’ye, Ezidi’ye, Kürde, Ermeni’ye, Türk’e, Araba, Kadına, Emekçiye, Aydına, Gence.. insanlığa yönelik bu yok etme girişimine karşı çıkıyoruz.

Unutmayalım:

Birimize saldırı, hepimize saldırıdır.

Dolayısı ile, birbirimizin rakibi, düşmanı hiç bir zaman olmadığımız gibi, hele şu günlerde hiç değiliz. Hep birlikte insanlığa ve doğaya saldıranların rakibi ve karşısında dik duranlarız.

“İlle de Barış” şiarımızın, ülkemizde, Orta Doğuda ve tüm dünyada hayat bulması için,

Demokrasiyi, evrensel değerleri savunmak için,

Güçlerimizi birleştirmek zorundayız.

Tek çaremiz;

Birlikte mücadele, birlikte mücadele, birlikte mücadele.

Aşk ile.