Eski Genelkurmay Başkanı İsmail Hakkı Karadayı'nın nüfusta Çankırı'lı görünse de, gerçekte 1930 yılında Dersim Pülümür'den sürgün giden bir ailenin çocuğu olduğu ve 1932 yılında Çankırı'da dünyaya geldiği iddiası güncelliğini koruyor.

Burada önemli olan, okunmaya, bilgilenmeye ve duyurmaya değecek önemli bilgilerden birincisi Karadayı'nın ölene kadar kendi kimliğini gizlemiş olmasıdır.

Tıpkı kendi tarihini, kimliğini, inancını inkâr eden bir kısım işbirlikçi, zavallı düşkün ve ihanetçi gibi. İkinci ibretlik ders ise, kendini inkâr edenlerin gerçekleri ilelebet saklayamayacağıdır.

88 yıl boyunca kimliğini, tarihini, inancını inkâr edip gizleyen ve geldiği toplumun düşmanlarına hizmet eden, işbirliği yapan, toplumuna ihanet eden, düşmanlık gösteren Karadayı ve onun gibiler ne yaparlarsa yapsınlar, bir gün gerçekler olduğu gibi ortaya çıkıyor. Ölen kişi belki sadece öldüğüyle kalır. Ancak ailesi, çocukları ve torunları da bu utançla yaşar. Bundan kaçış da yok.

Bu iddianın gerçek olmadığını söyleyen bir kesim de var. Henüz ailesinin ve resmi yetkililerin yalanlamaması şimdilik iddiayı geçerli kabul etmemize neden oluyor. Tıpkı Kenan Evren katilinin eşinin de Dersim soykırımında evlatlık verilen yüzlerce Dersimli kız çocuğundan birisi olduğu gerçeği gibi.

Bir önemli altı çizilmesi gereken nokta da, devlet aklının, tarih boyu bu tür çocukları mensubu oldukları topluma karşı büyük bir kinle, düşmanlıkla eğitip görevlendirmiş olmasıdır. Tıpkı gerçekte bir Ermeni çocuğu olan Sabiha Gökçe'nin büyük bir ırkçı, şoven, Ermeni ve Dersim düşmanı olarak eğitildiği gibi. Tıpkı birçok Kürt, Ermeni, Alevi siyasetçi ve kanaat önderi konundakiler gibi.

Öte yandan Karadayı'nın yaşamına da baktığımızda görülüyor ki, Karadayı 1994 - 98 yıllarında Genel Kurmay başkanlığı görevini sürdürüyor ve o dönem, genelde Türkiye Kuzey Kürdistan'ında ve özelde de Dersim'de 4 binden fazla köy yakılıp yıkılıyor, boşaltılıyor. Aynı yıllar 17 bine yakın faili (belli) meçhul cinayet işleniyor.

Bu ibret alıcı durumdan ötürü, öncelikle "kendisini, tarihini, toplumunu, kültürünü, inancını" inkar eden, zavallı acınılası kişiler, dönüp dönüp bu İ.H.Karadayı vb kişilerin hayat hikayesini ibreti âlem için, bir daha, bir daha okusunlar. 

Hem, Kürt anne-babadan doğan, Kürtçe sevinip ağlayan, ağıdını da, mutluluğunu da, yani sevinçlerini de, üzüntülerini de, hatta her türlü etkinlik ve yaşamsal ritüellerini de Kürt kültürüne göre yaşadığı halde, üstelik Kürtçe konuşup "Em Kurmanc nıne, em Tırkıne" diyen hainler de özellikle okusunlar.

Hem de Alevi, Kızılbaş anne-babadan doğan, "müsahip edinen, Cem'e girip niyaz eden, Semah dönen", ancak bireysel çıkarları, küçük istikbal hesapları için inancını, inanç ritüellerini, kutsallarını terkeden, özelde Alevi Kızılbaş düşmanı, genelde kendisinden olmayan, kendisi gibi düşünüp, kendisi gibi inanmayanlara düşman, biatçı, kaderci, kelle kesen gerici, seriatci selefistlerle birlikte koşar adım Arap çöllerinde yer edinmeye çalışan ve "Biz de Müslümanız, İslamız, hatta İslamın özüyüz" diyen düşkünler, Hızır Paşalar da okusunlar.

Tabi eğer ibret alacak vicdanları, akılları, onurları ve yüzleri kalmışsa. Tabi eğer biraz insan kalabilmişlerse.

Erdal Yıldırım

28 Mayıs 2020