Değerli can dostlarım bugün 12 Eylül 1980 cuntasının sıkıyönetim mahkemelerinde ülkemizi kan ve gözyaşının, ülkemizi sarıp sarmaladı günün adıdır 12 EYLÜL.

650 bin yoldaşımızın sıkıyönetim mahkemeleri tarafından gözaltına alındığı günün adıdır 12 EYLÜL.

Yüz binlerce yoldaşımızın başka ülkelere mülteci olarak yaşam kavgası vereceği günün adıdır 12 EYLÜL.

170 yoldaşımızın sıkıyönetim mahkemelerin işkence hanelerinde yaşamlarını yitireceği günün adıdır 12 EYLÜL.

500'den fazla yoldaşımıza sıkıyönetim askeri mahkemelerde idam kararlarının verileceği başlangıç gününün adıdır 12 EYLÜL.

50 yoldaşımızın sıkıyönetim mahkemelerin kararları ile idam sehpalarına çıkarıldı günün adıdır 12 EYLÜL.

Binlerce yoldaşımızın vatandaşlıktan atıldığı günün adıdır 12 EYLÜL.

100 binin üzerinde insan örgüt üyeliğinden sıkıyönetim mahkemelerinde yargılama başlanacağı günün adıdır 12 EYLÜL.

Yüzbinlerce vatandaşımıza sıkıyönetim mahkemeleri tarafından yurtdışına çıkış yasağı getirileceği günün adıdır 12 EYLÜL.

Kamu kurum ve kuruluşlarında çalışan yüz binlerce emekçi sıkıyönetim mahkemelerinin kararları ile işlerinden atılacağı günün adıdır 12 EYLÜL.

Ülkemizin bağımsızlığını kendi ceplerinde hisseden Amerikan emperyalist yöneticilerinin bizim oğlanlar Türkiye'de darbe yaptılar diyerek, zil takıp oynadıkları günün adıdır 12 EYLÜL.

Ülkemizde 103 Amerikan üssünün sıkıyönetim mahkemeleri tarafından tescil edildiği günün adıdır 12 EYLÜL.

Yaşadıklarımızdan dolayı bu örnekleri istediğimiz kadar çoğaltabiliriz.

Ülkemizin bugün yaşadığı acıların yol taşlarını döşeyen 12 Eylül cuntası, arkasından Amerikan dünya bankasında görev yapan ülkemizde 15 Ocak 1980 kararlarının kabul edilmesi için ülkemize geri gönderildiğini hepimiz hafızalarında kayıtlı.

Turgut Özal'ın Amerika'dan Demirel iktidarına yazdığı mektupta Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin inan yoldaşlarımız için yargı yolu tükenmeden sıkıyönetim mahkemesinin verdiği idam kararların derhal uygulanmasını istediğini unutmadık unutmayacağız.

İnsanlığını, vicdani duygularını yitirmiş yaratıklar asmayalım da besleyelim mi diyen mezarında börtü böceğe yem olmuş yaratıklar şiddetle lanetliyorum.

Ülkemizde okuldan çok cezaevi yapılmasını neyle ifade edebiliriz, iktidar tarafından insan hak ve özgürlüklerinin adliye koridorlarında haklının değil güçlülerin hukukun uygulamasında görüyoruz.

Eğitimin cemaatleri sivil toplum kuruluşu sayan bir anlayıştan eğitim beklemek kendi kendimizi kandırmış oluruz, böyle bir eğitimden bilgi, birikim ve sanatsan çalışmalar beklemek kendi kendimizi kandırmaktan başka bir şey değildir.

Üzülerek ifade etmeliyim ki; Ülkemizde özel üniversite kurup diploma dağıtan ilkokul mezunu Prof'lar yönlendiriyor yaşamımızı.

Sağlığın özel Hasta hane sahiplerinin para kazanma merkezleri haline getirdik ilaç satanlar sağlık ister mi? Tabi ki istemez.

23 yıllık AKP iktidarı 12 Eylül cuntasından ve 15 Temmuz Feto darbecilerinden aldıkları ilhamı katlayarak yollarına devam ettiklerini görüyoruz.

12 Eylül darbesini yaşayan tüm arkadaşlarımız bilirler ki, Cuntanın başı meydanlarda nutuk atarken, benim annemde babamda hacıdır hocadır diyerek din tüccarlığı yaparak bugünün yol taşlarını döşediğini kimse unutmasın.

Bu yaşadıklarımız karşısında örgütsel yapımızı bir kere değil, bin kere daha sorgulamamız gerekmez mi? sosyal demokratlar, sosyalistler, komünistler, emekten ezilenden yana tüm demokratik kitle örgütleri, barolar, sendikalar sivil toplum kuruluşları bizler pratikte ve teoride tek ses tek yürek olabildik mi?

Maalesef evet diyemeyeceğim, kafalarımız kumda, vücudumuz dışarda tepinip durmaktan vaz geçelim, küçük olsun benim olsun mantığından vazgeçelim. Gün birlik günü kurtuluş yok tek başına ya hep berber yad hiçbirimiz diyerek mücadelemizi bütünleştirelim.

Sonsuzlukla buluşan yoldaşlarımızın anıları önünde özlem ve saygıyla eğiliyorum, ışıklarda uyusunlar.

Hayata olan yoldaşlarımıza sağlıklı uzun ömürler diliyorum.

Erdem Günalp