Anneler babalar sevgi tomurcukları ile ördüğünüz yuvanızda mutluluğunuza mutluluk katacak bir yavrunuz Dünya'ya gelirken, Ebeveynler olarak ayaklarımız yerden kesilir, mutluluktan uçar gibi oluruz. Yavrularımız Dünya'ya gözlerini açarken acıları, sevinçleri, zorlukları yaşayarak hayata tutunacaklarını hissederler.

Ama; Anneler Babalar sizlerin görevi çocuklarını kendi istemlerinize, taleplerinize esir etmek, yönlendirmek değildir, olamazda.

Çocuklarınızı bu şekilde kendi inanlarınız veya görüşleriniz doğrultusunda geleceğe hazırlarsanız bulunduğunuz noktadan çocuklarınız çok gerilere düşersiniz, bir arpa boyu yol alamadığınız geleceklerini karatırsınız. İçimizi yakan ENES KARA yavrumuzun yaşadığı acı sonu hiç bir annenin babanın yaşamamasını yürekten diliyorum..

Çünkü ! O insan sizin evladınız olabilir, Ama, SİZ DEĞİLSİNİZ o başka bir kişilik kendisinin neye inanıp inanmadığı ile ilgili kendi gizemdir, buna kimsenin müdahale hakkı yoktur. bu anne baba olsa da dahi.

Hey anneciğim babacığım sizler bilimden bilgi çağından yoksun birilerine köle kul olabilirsin, ama bunu çocuklarınıza dayatamayız. Hiç bir çocuğun annesini babasını seçme hakkı olmadığı gibi.

Çocuklarımızın kendi kişiliklerini kazanması, ayakları üzerinde durabilmesi, kendi öz güvenlerin oluştururken, bazı yanlış eksikleri olacaktır, sizlerin onların düşüncelerine saygı duymak zorunda olduğunuzu sakın unutmayın.

Anneler babaların asli görevi, çocuklarına tepeden bakmak veya aşağıdan bakmak değil, çocuklarımızın göz seviyesine inerek onları gözlerinden okuyabilmektir. düşüncelerini anlayabilmektir.

Bizler anneler babalar olarak yavrularımızla karşılıklı ilişkilerimizde sorunlarımız ne kadar büyük olursa olsun, şunu aklımızdan çıkarmamalıyız; Ebeveynler olarak zaman zaman ayarsız olan yürek terazimizde çocuklarımızın yüreklerini tartmaya kalkmamalıyız.

Ebeveynler olarak Kendi kişiliklerimizi geliştiremezsek, bilgi birikimden yoksun olursak, gidip çalışmadan yorulmadan zengin olan tarikatların kuyruğuna takılarak, kişiliklerinizi tarikatların yan ceplerine koyduğunuzun farkında mısınız?

Benim annelere babalara acizane nasihatim var, yavrularınız sizlerin oyuncağı değil, hele hele dama taşınız hiç değil, eğer böyle düşünüyorsanız, sakın çocuk yapmayın, çocuklarınızın geleceğini karatmayın.

Yavrularımız Dünya'ya incinmeye değil, ağlamaya değil, ölmeye değil, ebeveynlerin görevi çocuklarınızı sarıp sarmalayın, sevgimizle kucaklayıp yeşertmek için var olmalısınız.

İnsanoğlu gülmeyi çocuklardan öğrendi, ebeveynler olarak gülmelerini tüketmeyin Dünya'yı onlara zehir etmeyin. ENES KARA yavrumuzun içimizdeki kor ateşi harlanarak sonsuza kadar yanacaktır. Gökyüzü mavi örtüsü ile yavrumuzu sarsın sarmalasın üşütmesin. Işıklar içinde uyusun.

Erdem Günalp