Sevgili dostlar bizlere edepsiz diyenler, edepsizliğin karşıtlığını ya bilmiyorlar, yada bildiklerinden yaptıkları yanlışları başkalarının omuzlarına yükleyerek ceplerini doldurmaya devam ediyorlar.

Bizlerde diyorlar ’ki görmeyeceksiniz, duymayacaksınız, konuşmayacaksınız, yani bizlere üç maymunu oynatmak istiyorlar. Fedakârlığın yerini riyakarlıkla , edepsizlikle emekçi mazlum halkları suçlayanlar şunu unutmasınlar’ki o kazdıkları çukura bir gün haksız olanlar düşecektir.

İnsanın insana, insanın kendisine, insanın emeğe olan saygısını sıfırlayanlar edepsiz olmuyor ’da, bizler ‘mi ? Edesiz oluyoruz, hadi canım sende.

Ülkemize din kisvesi altında dincilik yapanlar şu hiç unutmasınlar İmam hatip okullarına giden yoksul aile çocukları dört işlemi yapamazken, türkçeyi sağlıklı öğrenemezken bunların sorumluları edepsiz olmuyorda: Bizler edepsiz oluyoruz öğlemi ?

Ülkemizin ekonomik değerlerini yandaşlarının cebine cukkalıyanlar edepsiz olmuyorda: Bizler edepsiz oluyoruz Öğlemi ?

Şu içinden geçtiğimiz zaman tünelinde,sevgi sözcüğünü bilmeyenler, paylaşım ve bölüşümden habersiz, insanlığını yitirmiş zavallı yaratıklar gözlerinizi para ve mal hırsı sarmış sizlere, şunu söylemek isterim mal sahibi mülk sahibi nerde bunun ilk sahibi diye hatırlatmak isterim. Yazımı bir yaşanmışlıkla ilgininize sunayım; Bir gün avcılar ormanda bir ayı'yı kovalarlar; ayı kaçarken, karşıdan ihtiyar bir kişinin geldiğini görür, ayı adama yalvarır, ne olursun beni sakla yoksa biraz sonra avcılar beni öldürecek der, adam ayıyı elindeki boş cuvala kor ve sırtına vurarak tarlasına doğru yola devam eder, az sonra adam avcılarla karşılaşır, avcılar sorar hey amca buralarda hiç ayı gördü ‘mü ?

Adam derki !i Ben ayı falan görmedim, diyerek ayının canını kurtarır. Avcılar uzaklaştıktan sonra adam çuvalın ağzını açar ve ayıyı salıverir. Ama! Ayı uzun zaman açtır, adama derki ben uzun zamandır bir şey yemedim burada ’da senden başka kimse yok, anlamam seni yiyeceğim. Adam derki! Bu riyakârlıktır ben senin canını kurtardım. Gel anlaşalım ormanda önümüze çıkan üç hayvana soralım sana hak verirlerse mesele kalmaz beni yiyebilirsin der. Önlerine ilk çıkan at ata derlerdi; Yaşamın nasıl geçti ?

 At derki nasıl geçecek sahibim beni yaz kış çalıştırdı, ihtiyarlayınca aldı kapının önüne koydu. Ayı derki işte gördün ben haklıyım. İkincisinde bir köpekle karşılaşırlar yaşamın nasıl geçti, köpek derki nasıl geçecek, yıllarca sahibim hayvanlarını ve kendisini korudum sonuçta ihtiyarlayınca beni kapısından kovdu. İşte halim ortada. Ayı derki yine ben haklıyım, artık seni yiyebilirim der. Adam derki üç şey için anlaşmıştık. Üçüncüye ’de soralım sonra yiyebilirsin. Son olarak önlerine bir tilki çıkar, Tilki'ye başından geçenleri anlatırlar, tilki derki Koskoca bir ayı bu çuvala nasıl sığar, ben inanmam ayı girsin o çuvala ben göreyim der. Çünkü!

 Tilki ayıları hiç sevmezmiş, Adam Ayı’yı çuvala koymuş ağzını sıkı bir şekilde bağlamış ve ayıyı çuvalın içinde başını ezmiş öldürmüşler. Tilkide bu vesileyle ayıdan kurtulmuş ihtiyarda canını kurtarmış. Bir ara adam tilkiye bakmış üzerindeki kürk çok güzel kendi kendine demişki ben bu tilkiyi öldürürsem kürkünü götürüp pazarda satar, zengin olurum der ve oracıkta tilkiyi öldürür ve kürkünü satarak zengin olur. işte günümüzde iyiliklerin dostlukların yerini riyakarlık, kahpelik para ve mal mülk alınca, insan insan olmaktan çıkararak malın paranın esiri yaptığı hepimizce malüm. Sonrada sevgisiz, kimliksiz kişiliksiz bir yaşam Dünyamızı sarıp sarmaladı. Güzel bir sözle yazımı noktalayayım; Öğretmenine çoban muamelesi yapan bir toplum koyun yetiştirmeye mahkumdur.

02.08.2019

Erdem Günalp