Dalgalar, tutuklamalar ve endişe içerisinde geçirilen günler bitmiyor değil mi?
Krizleri yaratanlar, insanlardan başkası olamaz.
Hedefimizi bırakıp, birbirimizle uğraşmamızdan dolayı, kendi
kendimizin yarattığı bu krizler sarmalında, yine bir Bayram
kutlayacağız.
Kutlayacak olanlara da, kutlayabilenlere de aşk olsun!
Kuruların yanında yaşları da yakan ve her insani değeri buldozer gibi
ezip geçen bu namert Kapitalist Sistem'de, her şeye rağmen; yarınlara
umutla bakabilen, ayakta kalıp yıkılmadan haklarını aramaktan
vazgeçmeyen ve yılmayan temiz yürekli insanların varlığı, elbette
teselli kaynağımızdır ve olmaya da, devam ediyor.
Düşünen insan, sormadan geçemiyor.
Gerek yerel ve gerekse küresel ekonomik krizlerden, dalga, darbe ve
depremlerden halkımızı koruyan ve ayakta tutan nedir acaba? ..diye,
sormak gerekiyor.
Her zehrin bir panzehiri olduğu gibi, krizlerin de elbette bir panzehiri var.
Krizlerden korkmamak ve teslim olmadan, azim ve kararlılıkla krizlere
karşı mücadele etmek gerekir. Krizlerden etkilenen tüm emekçilerin ve
ezilenlerin birleşerek, sınıfsal bir mücadele yürütmesi, krizlerin
üstesinden gelmesinin olmazsa olmazıdır.
Korkuyu atmak ve korkmamak, atılması gereken ilk adım ve hedefimiz olmalıdır.
Ülkemizdeki hak arayışları da gösteriyor ki, artık insanlar; küresel
ve yerel bazdaki dalgalanmalardan, dalgalardan, darbelerden, savaş ve
benzeri komplolardan korkmuyor!
Krizlere ve acılarına karşı, sanki aşılanmış gibiler.
Bağışıklık kazanmış demek de, yanlış olmaz sanırım.
Bu ne kadar güzel, olumlu, doğru ve övünülecek bir karakter ve duruş.
Öyle ya! Niye korksunlar ki?
Bu Millet, 68'den beri nice bedeller ödeyerek darbelerin,
dalgalanmaların ve Emperyalizm'in ne olduğunu ve dünyanın nasıl
döndüğünü, yüreklerinde yaşattıkları canları sayesinde öğrenmediler
mi..?
Evet, öğrendiler ve sorunların kaynağının Kapitalist Sistem'de ve
Emperyalist sömürüde olduğunu da çok iyi biliyorlar.
Öyle ki, belleklerindeki siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel bilinç;
şarkılara da, ağıtlara da, şiirlere de yansımış ve her zaman ve her
yerde sürekli söylenir olmuştur.
Örneğin:
-Selda Bağcan'ın söylediği ''Denizlerin dalgasıyım'' Ben halkımın
kavgasıyım, yıkılmadım ki... ben ölmedim ki..!
-Tuncel Kurtiz'in okuduğu 'Geçit yok' şiiri. Bağdat'tayız... bağdatlıyız...
gibi ve benzeri, daha nice eserler ve can değerler, halkımız
tarafından içselleştirilmiş, hafızalarına kazınmış ve toplumsal bilinç
oluşturulmuş.
Bu bakımdan, dalgalar ve dalgalanmalar; her ne kadar azgın ve boyutlu
olursa olsun ve her ne kadar kapsamlı olursa olsun, artık Milletimiz
korkmuyor. Ve bu yüzden yıkılmayıp ayakta kalmayı başarıyor..!
Evet, Kapitalist Sistem'de; dalgalar, darbeler, savaşlar, krizler,
açlık, sefalet ve ihlaller asla bitmez ve bitmiyor. Zira Sistem,
bunlarla beslenir ve varlığını bunlarla sürdürür ve bu yüzden krizler,
süreklidir. Kirli ve Kriminal Sermaye egemenliği olarak ifade
edebileceğimiz Kapitalist Sistem’de krizlerin, ardı arkası asla
kesilmez. Devamlı kriz üretirler ve krizlerden beslenerek sömürülerini
devam ettirirler.
Kapitalist Sistem'de krizlerin sonu gelmediği gibi, bu krizler
saymakla da bitmez. Rakamlar, sonsuzdur say say bitmez ve sonu gelmez.
Fakat Kapitalizm’in sonu mutlaka gelecektir ve rakamlara benzemez.
Kapitalizm'in, sömürü hırsı ve yarattığı krizlerin üstesinden elbette
verilecek anti-kapitalist, anti-emperyalist mücadeleler ile gelinir.
Yeni dünya düzeni diye ortaya konan birçok kural, yasa ve yasaklar,
aslında Kapitalizm'in egemenlerini ve sermayelerini korumak için
kurulan, düzeneklerdir.
Sadece Türkiye'deki insanlar değil, tüm dünyadaki insanlar da bu
düzeneklerden, haklarının gasp edilmesinden ve Emperyalizm'in dünyayı
yönetmesinden şikayetçi, tedirgin, gergin, mutsuz ve endişelidirler...
Bu yüzden tüm Emperyalizm karşıtlarının birleşerek, antiemperyalist
bir mücadele yürütmeleri çok önemlidir.
Emperyalizm’e karşı mücadele:
'ben anti emperyalistim' ..
'ben Müslümanım'
'ben sosyal demokratım'
'emekçiyim, yoksulun yanındayım'
'ben Hukukun üstünlüğünü savunuyorum'
Ben Aleviyim, Türk'üm, Kürt'üm, Müslümanım, şunun ümmetiyim, bunun
izindeyim' ben, ben, ben.. ve benzeri, ezberi laflarla ve kimliklerle
yürütülmez, yürütülemez!
-Evet ‘Hukukun üstünlüğünden yanasın’ ama, hangi hukukun üstünlüğünden
yanasın..?
Kapitalist Sistem’in Burjuva Sınıfı, kendi Hukukunu ve sistemini
kendisini korumak için kurmuş ve kurumlaştırmış.
Eee…?
Sen kalkmış onu savunuyorsun!
Adalet de, adalet..!
Hangi Sistem'in adaletidir o istediğin? ..diye, sorgulamak lazım.
Kapitalizm, senin benim ne olduğuma, kime veya neye biat edip
taptığıma, rengime ve dilime bakmıyor... Anti-emperyalist mücadele;
inanç, mezhep, etnik kimlik birliktenliği ile değil, Sınıfsal
temeldeki bir birliktenlikle yürütülür.
Türkiye’deki sürdürülen kavganın, aynı sınıfın insanları arasında ve
birbirleriyle olması, endişe verici boyuttadır...
Üzücü olan, antiemperyalist olduklarını söyleyenlerin, Emperyalizm’e
karşı birleşmemeleridir..!
Çatışma ve savaş, 2 karşıt Sınıf arasında çıkar amaçlı yapılan kavgalardır..
Aynı Sınıfın insanları, birbirleriyle çatışmazlar/savaşmazlar ki.
Daha doğrusu savaşmamalıdırlar. Ve birbirleriyle daima barış, diyalog
ve dayanışma içerisinde olmalılar. Olamıyorlarsa, zaten Kapitalizm'e
yem olmuşlar demektir..!
Özetle;
Kapitalist Sistem’in her türlü gaddarlığına rağmen,
kutlansınlar/sevinsinler/eğlensinler diye ortaya koydukları ve uygar
olduklarını göstermeye çalıştıkları bayramlardan, yine bir Bayram var.
Her şeye rağmen birbirimizle uğraşmayı bırakarak hedefimize barışı
koymak, bence halkımıza; halkımızın vereceği en büyük Bayram ve
hediyesi olacaktır.
Hedefini bilenlerin, hedeflerindeki bayramları neşeli ve kutlu olsun.
Feridun Hayati Ünüvar
