Son yıllarda, Alevi toplumuna yönelik asimilasyon çalışmaları hız kazanmış durumda. Bu çalışmaların odak noktası, sözde Alevi akademisyenleri ve bazı ocak dedeleri aracılığıyla yürütülen bir süreçtir. Devletin bu kişileri gizli bir şekilde fonlayarak, Alevi inanç ve değerlerini zayıflatmayı amaçladığı ileri görülmektedir. Her gün, bir sözde akademisyenin yayımladığı yeni bir kitap ya da bir ocak evladının yaptığı yeni bir açıklama ile karşılaşmamız artık sıradan hale geldi. Ancak, bu açıklamaların çoğu, Alevi yoluna hizmet etmekten çok, bu kutsal duvarın parçalanmasına neden olmaktadır. Ne yazık ki, birçok kişi bu durumu "birkaç kişiden zarar gelmez" düşüncesiyle hafife almaktadır. Ancak, bu yaklaşımlar uzun vadede ciddi zararlara yol açacağı artık kaçınılma bir hal almıştır.

Örneğin, bir üniversite hocası, Kureyşan Ocağı'nın Arap Kureyş Ocağı'ndan geldiğini iddia eden bir tez yazmış ve bunu kitaplaştırmayı planladığını açıklamıştır. Bir başka örnekte ise, Alevi ocaklarının doğumunu bir çoğu 2. Mahmut döneminde verilen şecerelere dayandıran bir çalışma ortaya konmuştur. Bilim insanı olması gereken bu kişilerin, bilimsel araştırmalar yerine "benim annem babam böyle derdi" gibi sığ ve subjektif yaklaşımlarla hareket etmeleri düşündürücüdür. Ayrıca, bazı gruplar 5-10 kişi bir araya gelerek kendilerini bir ocağın temsilcisi olarak ilan etmekte ve fetva vermeye başlamaktadırlar.

Dersim gibi kutsal topraklarda, Alevi değerleri tarih boyunca büyük bir saygıyla korunmuşken, bugün bu değerler, asimilasyon amacıyla gönderilen kişiler tarafından yavaş yavaş yok edilmektedir. Devletin doğrudan müdahale edemediği yerlerde, bu görev, Hızır Paşalar misali figürlerle yürütülmektedir. Anadolu Alevi coğrafyasında, cemlerde bile artık Muhammed ismi gibi Alevi geleneğinde yeri olmayan isimler kullanılmaktadır.

Geçmişte, Alevi toplumunda dokunan halı ve kilimlerde, duvar halılarında Hz. Ali, Zülfikar veya 12 imam motifleri görülmezdi; bu motifler yalnızca İran’dan gelen asimilasyon araçlarında bulunurdu. Fakat bugün, her gün biraz daha vücudumuzdan bir parça koparılıp götürülüyor gibi hissediyoruz. Devlet, yavaş yavaş elimizden sazımızı, dilimizden nefeslerimizi alarak, yerlerine Kuran surelerini ve pirlerimizin adları yerine Şia İslam’ın peygamber, halife ve imamlarının adlarını koymaya çalışıyor. Bu sürecin sonucunda, kendi insanlarımızın eliyle bu girdapta boğulmamız hedefleniyor.

Bugün, Alevi çocuklarının namaz kılmaya başladığını, ramazan orucu tuttuğunu, hatta burka gibi kapanma pratiklerini benimsediğini görüyoruz. IŞİD eylemlerine katılan Alevi gençleri ise durumun vahametini daha da gözler önüne seriyor. Hacı Bektaş Veli Dergâhı'nda, ömrü boyunca Muhammed Ali ve 12 imamdan söz etmeyen pirin öğretileri göz ardı edilerek, dergah Şia ritüelleriyle doldurulmuş durumda. "Harâret nardadır, sacda değildir. Keramet baştadır, tacda değildir. Her ne arar isen kendinde ara, Kudüs'te Mekke'de Hac'da değildir." diyen pirin öğretileri yok sayılmakta, dergah bir Şia merkezine dönüştürülmektedir.

Sonuç olarak, içimizdeki bazı kişiler, devlet tarafından fonlanarak, yola hizmet etmek yerine kendi maddi çıkarlarını ön plana koymaktadırlar. Bu süreçte, Alevi toplumu her geçen gün kan kaybetmeye devam etmektedir. Artık, bu düşkünlerin her alanda karşısına dikilerek yola sahip çıkmak, yolun geleceği için büyük önem taşımaktadır. Sessiz kalırsak, kimliğimizi ve inancımızı kaybetme tehlikesiyle karşı karşıya kalacağız. Bu nedenle, pirlerimizin direnciyle her alanda ayağa kalkmalı ve bu asimilasyon çabalarına karşı durmalıyız.

Mehmet Ali Demir

Aşk ile...