Çok iyi biliriz ki, döneklik ruhsal bir rahatsızlık ve bir kişilik bozukluğudur. Dönekliğin bazı temel özelliklerinden, yani bu hasta ruhlu durum ve kişilik bozukluğundan bahsedelim biraz.

Bu kişiler esas olarak çeşitli konularla ilgili tavır ve düşüncelerinde her türlü kıvraklığa sahiptirler. Başlıkta yazılan ‘eski materyalist, yeni idealist liberaller, ya da bir başka deyişle, eskiden solda olan – görünen kimi dönekler da bu kıvraklığa sahiptirler. 

Bu özellikleri nedeniyle bu kişilerin ne zaman, hangi ortamda nasıl davranacaklarını, olaylar, olgular karşısındaki davranışlarını sezmek, anlamak veya çözümlemek oldukça zordur. Zira bunlar hiçbir zaman düşüncelerini samimi ve gerçek anlamda sergilemezler. Bunların geçmişte de sosyalist olmadıkları, şimdilerde sergiledikleri davranış ve tavırla, düşüncelerindeki oynak ifadelerde kendisini gösteriyor. Bu nedenle bunların geçmişte de sosyalist olmadıkları, devrime inanmadıkları çok açıktır. Tabi ki, içlerinde geçmiş dönemin olumsuz siyasi koşulları ile veya herhangi bir şekilde cezaevine düşen ve yattıkları hapis nedeniyle bedel ödeyenleri de var. O günün koşulları nedeniyle devrimci görünenlerinin sayısı azımsanmayacak kadar çok. Ancak o yıllar geride kaldı ve şimdi rüzgar bir başka yönden esiyor, onlar da yelkenlerini esen rüzgara göre şişiriyorlar.. 

Genellikle bu çevredekinlerin yönü İslam’a doğru evrilmiş durumda. Şimdilerde artık işçi sınıfı, emek cephesi, temel hak ve hürriyetler için değil, ne yazık ki, ‘ahiret, cennet’  için çalışıyorlar ve ‘kendilerine de huri düşer mi, düşerse de kaç huri düşer’ hesabı yapıyorlar.  

12 Eylül 1980 askeri faşist darbesinin sol, sosyalistlere yönelik yıkımının oldukça ağır sonuçları olduğunu biliyoruz. Darbe öncesi ve sonrasında idamlar, siyasi cinayetler, gözaltı infazları ve faili belli - meçhullerle onlarca devrimci yaşamını yitirmiş, yüzlercesi sakat kaldı. Binlerce insan ömür boyu ve ağır hapis cezalarına mahkum edildi, on binlerce kişi de sürgüne gitmek zorunda kaldı. 

1990’lı yılların başında Sovyetlerin Birliğinin dağılmasıyla, dünyada ve Avrupa’da birçok sosyalist ülkede kapitalist üretim ilişkileri devreye girdi. Bu yaşanan alt üst oluş sadece devlet yönetimlerinde değil, bireyler üzerinde de etkili oldu. İşte bu yeni düzende ilk havlu atanlar da işte bu eski sosyalist, yeni liberaller oldu.  Altüst oluşla beraber döneklerin, mücadeleden kaçanların, bireysel rant için her türlü etik dışı yöntemlere başvurmalarını da gördük. Kimileri uyuşturucu ve çete ilişkilerine de bulaştı. Kimileri politikacı, kimisi tarikat lideri oldu. Bir kısmı da suya sabuna dokunmadan loş ışıklı ortamlarda müziğin ritmine, esen yele göre kıvırmaya devam etti. 

Ama devrime gerçekten inanmış devrimciler, inandıkları değerler uğruna her şart altında, devrim, eşitlik, özgürlük adına mücadeleye ve bedel ödemeye devam ettiler, ediyorlar. Marksist Leninist öğretiyi bilince çıkarmış olanlar, yaşamlarının her aşamasında ve her platformda halktan / toplumdan öğrenmeye ve halka, topluma öncülük etmeye devam ettiler.. Bugün de devam ediyorlar.  
Konuya dönersek, dönekler grubunun ise giderek sayıları artmaya devam etti. O kadar arttı ki, bu tipleri mücadelenin ve yaşamın her alanında görebiliyoruz. Bunların bir kısmı fütursuzca, arsızca, kirli, karmaşık ve gizli ilişkilerinin gereği Sosyalist değerleri, yaşamda karşılığı olan onurlu etik kuralları İslam ile senetleştirmeye çalışıyor, kimisi de devrimci olarak gittikleri ülkelerden liberal ve İslamcı birer dönek olarak döndüler.  Devrime, halkına ve topluma sırt çevirmiş, bulundukları kentlerde asosyal bir yaşam sürdürenlerin sayısı da az değil.  

Bu dönekler grubu, ne yazık ki, sadece sol sosyalist devrimci değerlere değil, yaşamlarıyla bedel ödeyen önderlerimize, topluma ve aynı zamanda da ailelerine, hatta kendilerine de ihanet edip kötü birer örnek olarak aramızda dolaşmaktadırlar. 
Bunların bir kısmı da 1980 öncesi devrimci ortamda geri planda kalmalarının, fazla itibar görmemelerinin, buna rağmen darbecilerden bir ölçüde zarar görmelerinin hıncını devrimcilerden çıkarma (yine en kolay yolu seçme) alışkanlıklarıyla sürdürmektedir. Garip ama gerçek bir şekilde görülüyor ki, bu ayrıksı örnekler, aynı zamanda sol, sosyalist gruplara karşı saldırganlıkta ileri gitmekten de kaçınmamaktadır. Bu bir rastlantı durumu sayılamaz, olsa olsa dönekliğe götüren psikolojinin erken belirtisidir.

Bu tür eski solcular sadece kapitalist sınıfın satın aldığı kişilik değil aynı zamanda ihanetçi birer figürdür. Eski fikirlerine, eski yoldaşlarına, bizzat kendi geçmişine ihanet eden bu tipler, toplumsal yaşam içinde telaş içerisinde bu suçluluk duygusunu bastırmaya çalışırken, daha çok saldırganlaşırlar. Kimisi kendini tamamen kaybeder. Eski fikirlerini, kendi geçmişini yerden yere vurmakla kendini mükellef addeder. Eski kendine ne kadar kara çalarsa, şimdi olduğu şeyin o kadar haklılık ve meşruiyet kazanacağını düşünür. Bu sebeple de her fırsatta sola saldırır, düşünsel enerjisinin büyük bir bölümünü eski yoldaşlarını itham etmeye ayırır. Kendi kendisini haklı göstermek, “dönüşünü” meşru ve kabul edilebilir kılmak en önemli siyasal motivasyonu halini alır. Ancak ne kadar uğraşsa, ne kadar ucuzlasa, ne kadar düşse de laneti peşini bırakmaz. Ne yaparsa yapsın, ne kadar uğraşırsa uğraşsın bir “hain” olarak damgalanmış olduğunu o da bilir.

Kim kimi kandırıyor? Antikolonyalist olanlar ulusal hareketlerdi, sosyalist örgütlerdi ve ne yazık ki İslamcıların hedefinde de sadece bunlar vardı! Artık saflarınızı belirleyin! Bugün kendi küllerinden yeniden var olmak isteyen Alevileri, rahat bırakın! 

Bir insan nasıl ki, hem materyalist, hem de idealist olamazsa, hem Alevi hem de İslamcı da olamaz.