Amerikalı gazeteci arkadaşım David Judson, ülkesinde talep ettiği emekliliğin zamanlamasını ve şeklini değiştirerek, daha iyi bir para alabiliyormuş. O’nu hatasından döndüren ise dikkat edin, Ali Tezel değil, ABD’nin emeklilikle ilgili kurumunun bir mektubu olmuş.

Sağlıkta, insan haklarında Avrupa’nın çok gerisinde olan Amerika’da, iş hak vermeye gelince vatandaşına da, ülkesine gelen turiste bakış açısında, “baba” olma rolünden taviz vermiyor.

BABA ROLÜ MÜ, CELLATLIK MI?

İş insanı A.A. anlatıyor. Amerika’ya gittiğim gün, New York’ta kiraladığım araçla giderken polis durdurdu ve ehliyetimi sordu. Türkiye’den aldığım ehliyeti verince, apar topar beni mahkemeye çıkardılar. Devletin görevlendirdiği kişi, ehliyetimdeki, İngilizce “Driving Licence”ın kendi dilinde anlayabileceği üzre “sürücü belgesi” olduğunu anlıyor, savunmanda bunu anlat, diyor.

A.A hanımefendi beraat etmekle kalmıyor, mahkeme, polis sizi işinizden alıkoydu, tazminat hakkınız var, şeklinde şerh düşüyor.

Avrupa’nın gerisinde de olsa, ABD, ülkesine gelen turiste de “Öncelik senin haklarının” diyebiliyor.

Türkiye’de ise İçişleri Bakanlığı, her ile o dönem için ne kadar ceza kesilmesi gerektiğini tebliğ ediyor. Ve o bölgedeki trafik polisine o ceza miktarı, bir pazarlamacıya verilen, “kota” misali veriliyor.

Polis de, sizin hakkınızı ihmal ederek ceza kesiyor. Ve tek bir şeye dikkat ediyor.

“Ceza kestiğim adam, beni sürdürecek biri olmasın!”

Bu durumu unutan Hatay Dörtyol’daki karakolda, siyasi iktidar partisinin ilçe başkanın arkadaşına saygısızlık yapıldığı gerekçesi ile tüm polisler, saygısızlık yapılan kişinin önünde hazırolda bekletiliyor.

ARKAN SAĞLAMSA SUÇ İŞLEME ÖZGÜRLÜĞÜN VAR!..

Adı: Görkem Sertaç Göçmen, hakim bir baba, savcı bir annenin oğlu, suç makinası. Her defasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile serbest bırakılmış.

Yani, tanıdığınız hâkim, savcı varsa bu topraklarda suç işleme özgürlüğünüz de oluyor.

Trafikte kendisine hakaret edildiği için, mahkemeye bile çıkmadan, değerli savcımız muhatabını hapse attırabilirken, hamile eşinin önünde dayak yiyen, trafik tacizcisi baklavacı kardeşler, video görüntülerine, tanıklara rağmen elini kolunu sallaya salaya dolaşabiliyor. Üstüne bu durumu yazan gazetecilerden tazminat alabiliyor.

11 MİLYON KİŞİ NİYE HER AY PARTİYE ÖDEME YAPAR?

Hal böyle olunca, Türkiye’de insanlar işe girebilmek için siyasi partiye üye olmak zorunda kalıyor. Türkiye’nin en eski partisinin 1 milyon üyesi var. Aylık bir ücret ödüyor, gönüllü ve aktif olarak partiye hizmet ediyorsunuz. Yani, kâğıt üzerinde size hiçbir faydası olmayan bir kalem için üstüne bir de cebinizden para çıkıyor.

Siyasi İktidar partisi 23 yaşında ve 11 milyonun üstünde üyesi var.

Siyasi iktidara yakınlığınıza göre, işlediğiniz suçlardan muaf tutuluyor, devlet imkanları ile ihya ediliyorsunuz.

LİYAKATSIZLIĞIN BEDELİNİ, ALT LİGE DÜŞEREK ÖDÜYORUZ!

Siyasi iktidar kendine yakın gördüğü Suriyeli, Afgan ya da diğer Orta Doğu ülkelerinden gelen kişilere, çok hızlı Türkiye’de geçerliliği olan tıp doktorluğu lisansı verebiliyor. Yetersiz hekimler de yanlış tanı ve tedavi nedeniyle sizi öldürebiliyor.

Türkiye’nin en iyi mühendisleri, hekimleri, yazar ve teknokratları sistemin dışında işsiz bekletilirken, bilgi alma hakkınızı, gazeteci bile olmayan, aynı kaynaktan gelenleri kes, kopyala yapıştır yöntemiyle yazanlardan alıyor, manipüle ediliyorsunuz.

Özetle, Türkiye’nin birinci önceliği liyakatsızlıktır. Parti devleti olma yolunda, Türkiye Güney Kore ile yarışacağı ligden, Hindistan ile yarıştığı bir yere düşmüştür. Ve maalesef bu bedeli ma ülke ödüyoruz.