Hâce Bektaş Velimiz: “Okunacak en büyük Kitap İnsandır” demiştir. Onun tek bu nefesiyle dahi bir PİRİMİZ olduğu gerçeğine Hü...

Yazımızın daha başında bu somut örnekle kim Pirdir: Anadır/Dededir ve kim İmam: Hacı-Hocadır iyi biline.

Hiçbir Pir; Alevi Ana sultanı ve Dedesi ne Hz.’ye inanır ne de bel bağlar, hele hele hiç kimseye (kendi nefsi dışında) teslim de olmaz. Eğer oluyorsa ne Alevi kavramında; batın-isinde, öğretisinde ve ne de Erkanlarında bırakalım Alevi Anası ya da Dedesi olmayı, Yol ’da Alevi olduğunda dahi başta kendi kendini kandırmakta, insanlığına ise yabancılaştığına bir zavallı durum içindedir. 

Bunu çağımızda da o kökü ve temellerine bağlı ancak devingen (devamlı hareket halinde) olan Alevilik kavramı dediği gibi örneğin; Hallacı, Nesimi, Kaygusuz, Pir Sultan Abdal, Kadıncık Ana, Hâce Bektaşi Veli ve geliyoruz çağımıza Daimi, Mahsuni, Aşık Veysel, Deruni, Hasan Harmancı, İbrahim Ergin, Erdoğan Aydın, Ali Yıldırım, Özcan Özgür, Mehmet Ali Demir, Mehmet Turan, Gani Pekşen, Zeynel Demir, Ali Koçak, Musa Kazım Engin, Haydar Buga, Bektaş Alagöz, Güler, Narin Analarımız, Abbas Tan, Kazım Dursun, İbrahim Kılavuz ve  pek çok sima ve değerlerimiz talipleriyle, tabipliğimizle yüzbinlerce, milyonlarca canımız ile  bu anlayışında olanımızı çoğaltabiliriz... Ki sanıyorum onlarda bu kavramı ve bu değerlerimizi teyit edeceklerdir.

Bu değerlerimizin en belirgin diğer bir farkındalığı ise Aleviliği sade bir “din” gibi işlemek, bilinmezlikleriyle geçmişin tarihine saplanıp kalmak değil, bizzat Aleviliğin günümüzde gerçek yaşamda; işte, aşta, üretimde, yönetimde, ekonomide, iletişimlerde, insanlıkta, vicdanda, evrensel adalette, toplumda, sistemde, günlük sosyal yaşamda, kişiden- topluma kadar tutum-davranışlarda, sanatta, kültürde, kısaca, hayatın her alanında nasıl olması gerektiği ile de ilgilidir!

Bu değerlerimizin “Nefeslerinde, Cemlerinde ve Erkanlarında, eserleri ve yazıya döktüğü emeklerinde“ ve onları bariz olarak içselleştirdiklerini uygulamalarda da görür, izlersiniz, okursunuz, lokmanızı  ya da o beden içinde ki canda enerjinizi, saçacağınız ışığınızı kamil insanlık Yolu’nuzda onlardan alırsınız. 

Çünkü Yol ‘da Alevi olan bilir ki Hızır’ı(mız) can yoldaşıdır.

Çünkü Ana ve Dedemiz talibi ile direk iletişim içindedir. Aralarında ne bir kurum, kuruluş, vakıf, dernek, federasyon, cemaat ne bir otorite ve ne de bir ilahi insan üstü güç bulunmaz.

Çünkü “Varlığın Birliği” ile Doğa Anamız Turnalarımızla Semah döner orada özgürce...

Çünkü orada, “Okunacak en büyük Kitap İnsandır”, “Bilimden gidilmeyen Yolu’n sonu Karanlıktır”. Hakk’a Uğurlama erkanında bağlama ile nefes: Hava, Ateş, Su, Toprak elementleri ile var olan “İkrar” gereği “Rızalık” alınır. Meydana gelir. Toprağa “Varı” “Vara” ”Sırlar” ve tekrar “Var” kılar bu alemde, yeryüzünde. O halde Haktan gelmiştir Hakk’a göçmüştür, doğanın tekrar bir elementi olmuştur! 

Çünkü bunlar ne Tevrat, İncil Zebur ve ne de Kur’an da BULUNMAZ! 

Çünkü ayrıca İMAM tanımı TDK’da dahi verdiği anlamada, bıraktık içeriği bir kenara, bir Anamızın ve bir Dedemizin kıyısından, yanından, köşesinden dahi geçemez…

Evet bakalım TDK İmam için ne der:

“imam

Arapça imam

1. isim Cemaate namaz kıldıran kimse.

2. isim Müslümanlıkta mezhep kuran kimse.

3. isim Hz. Muhammed'den sonra onun vekilliği görevini üzerine alan halifelere verilen unvan.

4. isim Bazı küçük İslam devletlerinde devlet başkanı.

5. isim En önde bulunan kimse, önder.”

İşte buyurun size İmam. Ancak bu imam ya da papaz veya ayin, şıh ya da şeh ise ve onlara gerçekten gönülden milyarlarca insan inanıyorsa biz ne diyebiliriz ki, tabii nihayetinde başka inançlara yani, 72 millete de saygı da duyarız. Bu ise sözde değil, farklılıkları gerçeğimizde kabul edişimizde içselleştirdiğimizin gereğidir.

Ancak o imama, papaza, hahama biz inanç ve yaşam felsefemiz gereği inanmayız.

Bizce onlara inanan Alevi değildir. Ya Müslüman, Hıristiyan ya da Musevi’dir. 

Onlara inananlar ve nihayetinde Hz.lerin peşine takılanlar  bir PİR; dede ya da Ana OLAMAZ...

Bu ki Aleviliğin “Ana Yasasına” aykırıdır. Alevilik anlayışındaki “Doğa Yasamıza ”aykırıdır.

Aleviliğin “Erkanlarına” ve “Öğretisine” aykırıdır.

Brey kendini söylem ve uygulamaları, kelamları ile Alevi dedesiyim diye nihayetinde tek Tanrılı dine yamayarak imamlardan dem çalan asimile olmuşluğundan da belki habersiz, tarihten gelen korku imparatorluğu veya saltanatlara, otoriteye teslim olmuş ya da manipülasyona takılmış, şu ya bu çıkar nedeniyle kendini Hz..lere, ayinlere kafayı bulmuşlar... “İnsanın Kitabını okumayanlar” lütfen kendi aynanıza  iyi bir bakar mısınız ? Kendinizi iyi bir yoklar mısınız? Edep ve erkanımız nedeniyle ancak bu demelere dilimiz varır ve bu yazımız biraz da sizedir! 

Eğer "dede" isen lütfen "dede" ve imamsan,  imam ol:  ” Olduğun gibi görün, göründüğün gibi ol”

Aşk- ı muhabbetimle...

Nadir Sayın