Alevi inanç sisteminde amaç, kamil toplumu yaratmaktır.
Bu toplumsal tasarımda iktidar yoktur; toplumsal rıza esastır.

Alevilerin kitlesel olarak katledilmelerine, soykırıma uğramalarına sebep olan temel gerekçe; insan emeğinin gaspı üzerine kurulu kulluk sistemine alternatif olarak, insanın kendisini özgürce ifade edebileceği ve emeğin ortaklaştığı rızalık temelli yeni bir toplumsal düzeni inşa etmeye çalışmalarıdır.

Alevi ocaklarında, dergâhlarında, cem ayinlerinde; rızalık temelinde paylaşımcı, ortak bir yaşam anlayışının hayat bulduğu; “rıza şehri” olarak tasarlanan bu toplumsal modelin bir ütopya olmadığı, cemlerde sergilenen uygulamalardan açıkça anlaşılmaktadır.

Bugün ise her bir değerimiz aşındırılmakta. Alevi öğretisinde var olan değerler artık sembolik adlandırmaların ötesinde bir işleve sahip değil. Tüm değerlerin içinin boşaltıldığı ise herkesçe malum.

“Yolumuz rızalık yoludur, ikrar yoludur” diyenlerin sesi çok yüksek çıksa da, gerçek ne yazık ki böyle değildir.
Günümüzdeki mevcut Alevi örgütlenmesine ve bunun sonucunda ortaya çıkan insan ilişkilerine dikkatle bakıldığında, bozulma ve yozlaşmanın ne denli derinleştiği rahatlıkla görülebilir.

Alevi örgütlenmesinde rızalık ve ikrarın zayıfladığını kim inkâr edebilir?
Yola ve insana verilen ikrar yerli yerinde, sağlam olsa; yapılan bunca yanlışa, yolumuza verilen bunca zarara sessiz mi kalınırdı?

Suç, yanlış bizim mahallede olunca önemsiz mi oluyor?
Bizim suçumuzu el alem duymasın diye üzerini örtmek, yolumuza fayda mı sağlıyor?
O zaman karşı mahallede yaşanan olumsuzluklara bağırıp çağırmanın ne anlamı kalıyor?
Yanlışlarımızı kimse duymayınca demokrat mı oluyoruz?

Burjuva partilerinde yaşanan ayak oyunlarının benzeri Alevi örgütlenmelerinde de yaşanıyorsa; bu oyunlara karşı koyamıyorsak, iftira ve ayak oyunlarıyla koltukları gasp edenlerin asıl amaçlarının şahsi çıkarları olduğunu dile getirmekten çekiniyorsak, ortada ne rızalık kalır, ne hak, ne de hakikat...

Alevi pirleri, yol önderleri ve talipleri birlikte büyük bedeller ödediler; yakıldılar, asıldılar, derileri yüzüldü. Bunca zulme rağmen ikrarlarından dönmediler, koltuklar uğruna Alevi toplumunu kendi çıkarları için kullanmadılar.

Bugün Alevi toplumunu sarmalayan ve içten içe çürüten yoz ilişkilere karşı kapsamlı bir mücadele şarttır.
Bu mücadele; toplumu birleştirme kabiliyetine sahip, bilinç üreten, geleceğe yön veren ve Alevi örgütlenmesinin yönünü şekillendirecek kadrolarla mümkündür.

Slogan atarak, Pir Sultan’ın sözlerini tekrar ederek Alevi toplumunun geleceği inşa edilemez.
Pir Sultan’ın, Nesimi’nin, Hallâc-ı Mansûr’un, Hacı Bektaş-ı Veli’nin ve daha nicelerinin bize bıraktığı mirasın üzerine yeni tuğlalar koyabilirsek; o binayı yükseltebiliriz.

Aşk ile kalın.
Nurten Yalnız