İndik Maden Ocağına 

Kara Elmas Diyarına 

Elimizde Kazma Kürek 

Göğüs Kafesimizde Bir Kederli Yürek 

Yürek ki Hasret Dolu;

Hasret ki; Eşe ve Evlada

Hasret ki, Anaya ve Babaya

Hasret ki; Sevdiklerimize

Hasret ki; Umuda

Hasret ki; Umuda ve Güneşe...

İndik Yerin Yüzlerce Metre Altına

Karanlık Maden Ocağına 

Ekmek ve Yaşam Uğruna 

Madenin Karanlık ve Ölüm Kokan Soğukluğunda

Vurduk Kazmayı Madene

Burası Kara Elmas Diyarı

Sanki Elmas Değil Ölüm Diyarı

Her Bir Yanı Ha Bugün, 

Ha Yarın 

Ha Şimdi, 

Ha Birazdan Geldi Gelecekmiş Gibi Olan Ölümün Korkusuyla

Alnımızda Onurlu Emeğimizin Alınteriyle

Ekmek Davasına Vurduk Kazmayı Madene

Yeryüzü Sıcak Olsun Diye...

Maden ki; Her Bir Yanını Ölüm Sarmış 

Maden ki; Her Bir Yanı Hasret

Hasret ki; Eşe ve Evlada

Hasret ki; Anaya ve Babaya

Hasret ki; Sevdiklerimize

Hasret ki; Umuda

Hasret ki Umuda ve Güneşe 

Hasret ki; Yaşama 

Hasret ki; Yaşama 

"İnsanca Yaşama..."

Madenin Ölüm Sarmış Dört Bir Yanında 

Kömür Karasında Yeşertiyoruz Umutlarımızı

Çoğaltmak İçin Güzel Yarınları

Güneşe ve Sevdiklerimize Hasret 

Ve Dört Bir Yanımızda Kol Gezen Ölüme İnat...

Patron Ağa Anlamaz Halden

Devlet Desen Görmez Çilemizi ve Yaşarken Bilmez Kadir Kıymetimizi

Ölünce Değer Verirler Bize

Yerin Yüzlerce Metre Altından Çıkardıkları Cansız Bedenimiz Defnedilirken Kara Toprağa 

Gelir Ağalar ve Beyler.

Ön Saflarda Yer Alır ve Boy Boy Fotoğraf Çekerler Tabutlarımızın Yani Başında 

İki Kelam Konuşur

İki Damla da Timsah Gözyaşı Akıtır ve Çekip Giderler Sonra 

Kendi O Şaşalı ve Görkemli Yaşamlarına...

Sanki de Hiç Ölmemişiz Gibi...

Sanki de Katledilişimizde Hiç Suçları Yok ve En Masum Kendileriymiş Gibisine...

Oysa Yaşardık Daha

Yaşayabilirdik Bu Hayatı 

Hemde En Güzel Yerinden Kucaklayarak

Sevgiyle ve Coşkuyla

Gereken Tedbirler Alınsaydı 

Ölmeseydik

Ve Ölüme Gönderilmeseydik Eğer...

Ne Metan Ne de Çöküntü Değildir Bizi Öldüren 

İhmalkarlık ve Tedbirsizliktir Bizi Ölüme Götüren. 

Ama Umursamazlar Bizleri Sağ İken 

Hiçe Sayarlar Canımızı 

Can Pazarı Bu

Ucuz Bir Can Pazarı 

Ya Mesai Bitimi Çıkar Güneşe ve Sevdiklerimize Kavuşuruz

Ya da Her An Geldi Gelecekmiş Gibi Bizi Pusuda Bekleyen Ölümün Soğuk Yüzü Koparır Bizi Sevdiklerimizden ve Alıp Götürür Bizi Sınırsızca Bir Zamana ve Uçsuz Bucaksız Bir Yolculuğa...

Madenciyiz Biz

Kederliyiz

Çileliyiz

Her Bir Yanımız Çile Dolu

Yukarıda Açlığa Mahkumuz

Yerin Altında İse Ölüme 

Duyulmaz Sesimiz

Duyulmaz Çığlığımız

Gözler Kör 

Kulaklar Sağırdır Sesimize ve Çığlığımıza..

Patron Ağanın Yazısı Kara Elmas

Patron Ağanın Yazısı Para ve Pul

Bizim Yazımız İse Ölüm ve Geride Bıraktığımız Boynu Bükük Yetimlerimizdir.

Ölüyoruz

Durmadan Ölüyoruz

Ve Bir Kez Daha Öldük

Sesimizi ve Çığlığımızı Duydunuz mu.?

Maden Ocaklarında Yitirdiğimiz Emekçi Kardeşlerimize Sevgi ve Saygı İle...

★| Yavuz BAKİ