Hoşçakal başımı göğsüne dayadığımda huzuru bulduğum güzel Annem

Artık başımı göğsüne dayayamıyacağım 

Artık başımı göğsüne dayayamıyacağım Anne...

Artık başımı göğsüne yaslayamayacağım Daye ( ANNE )

Artık saçlarımı okşayamayacak ve bana çenamı ( Kızım )

Rindeka mı ( Güzelim )

Dersim yüreklim ve Munzur bakışlım diyemiyeceksin.

Adaletsiz bir çağda zulme meydan okurken koparıp aldılar gencecik yaşımda beni yaşamın dalından...

Koparıp aldılar senin beni sevgi ile sımsıkı sarıp sarmalayan kollarından...

Koparıp aldılar beni senin sımsıcak sevgi dolu göğsünden ANNE...

Artık sıcacık göğsüne başımı yaslayamayacağım ve artık geceleri saçlarımı okşayarak üzerimi örtmeyeceksin.

Çünkü artık üzerime kara toprağı örtecekler ANNE.

Kara toprağı...

Ama sen yıldızları ört üzerime Anne 

Yıldızları ört...

Gecenin karanlığında ay ışığı gece lambam olsun ve yıldızlar yorganım...

O yıldızlar beni sıcak tutar.

O yıldızlarda sıcaklık var, sevgi var ANNE...

Çünkü o yıldızlarda güzel insanlar ve o güzel insanların sıcaklığı var.

O yıldızlarda küçüçük yüreğinde dünyaları taşıyan Berkin Elvan var.

Helin Bölek Var İbrahim Gökçek var ve daha nice zulme direnen güzel insanların sıcaklığı var ANNE.

Artık başımı göğsüne dayayamıyacağım...

Artık başımı göğsüne dayayamıyacağım Anne...

Artık göğsüne acı olacak

Hasret olacak

Özlem olacak

Belki bir bıçak gibi saplanmış sızı olacak ama sen o özlem dolu acılı yüreğine karanfiller ek

gelincik ve kardelenleri yeşert göğsünde ANNE.

Yeşert ki üzerinde kelebekler uçuşsun...

Yeşert ki o kelebekler sana beni hatırlatsın...

Ve bir de kardelenler ek yüreğine Anne Kardelenler...

Dersim'in doruklarında karların altından dirençle boy vererek yeşeren kardelenleri ek ve o kardelenlerin kokusunda direnerek ölüme meydan okuyan Dersim Yürekli ve Munzur Bakışlı kızını kokla...

27.08.2020 tarihinde ( Dün ) Ölüm orucunun 238. Gününde yitirdiğimiz Ebru Timtik'e sevgi, saygı ve özlem ile...

★| Yavuz BAKİ