WELG | Almanya - Alevi kurumlarının deprem döneminde topladığı yardımlar hakkında ortaya atılan yolsuzluk iddiaları, toplumda büyük bir güven sarsıntısına yol açtı.
Pir Yüksel Yüksel, kaleme aldığı yazısında bu sürecin hem toplumsal hafızada hem de kurumsal yapılarda oluşturduğu derin tahribata dikkat çekti.

Toplumsal Güvende Büyük Erozyon

Bilindiği üzere bu konu, gerek sosyal medyada gerekse merkezi basında çokça tartışma konusu olmuştu.
Ama nihayetinde ne kimse bir sonuca varabildi ne de kimse şeffaf bir veriyle ispatlayabildi.
Ortada sadece toplumun zihninde, kurumsal yapılara karşı yığınla içinden çıkılmaz bir özgüven tahribatı kâbusu yaratıldı, fazlasıyla uyarı yaptığımız halde.

Kimsenin zaten yasal olarak bir sonuca varabilmesi de mümkün değil, bizlere yansıdığı kadarıyla.
Çünkü denetlemenin verdiği bilgiye göre Avrupa’da toplanan miktarın büyük kısmı banka hesabından zaten Türkiye’ye aktarılmış ve bu kanıtlı. Burada bir sorun yok.
Sorun Türkiye cephesinde: nasıl kullanıldı, kimlere verildi, karşılığında neler alındı, dağılım ve teslimat nasıl yapıldı... İşte bütün bu sorunlar bundan sonraki pratik sürecinde ortaya çıkıyor.

Malatya’daki Konteyner Olayı

İşin ilginç tarafı da, Malatya’da bir fabrikanın konteyner üreticisi olmadığı halde deprem için konteyner üretimi yapacağını söyleyip kolları sıvaması ve üretim yapacağını teyit etmesidir.
Hem Alevi kurumlarına hem de İstanbul Büyükşehir Belediyesine konteyner satıyor.

Buraya kadar da anlaşılır bir durum; zaten kimsenin aklına başka bir şey gelmiyor.
Kimse o acı felaketin girdabında sağlıklı düşünmesi mümkün değil.
Zihinleri bulandıran durum da zaten bu süreçle başlıyor. (Kurt sisli günü beklermiş ya...)

Üretici firma konteyner üretimi için alışverişini yapıyor ve üretime geçiyor.
Bir kısmının teslimatını yaptıktan sonra gidip vergi dairesine kendisini şikâyet ediyor.
“Ben bu konuda aldığım ve sattığım bütün bilgi ve veri dokümanlarımı kaybettim, artık vergi idaresi olarak bana ne ceza keserseniz kabulümdür.” deyip işine gücüne bakıyor.

Vergi idaresindeki verilere göre zan altında bırakılan Alevi kurumlarına satıldığı konteyner sayısı onu geçmiyor.
Tabii basına ve bizlere yansıyan raporlara göre!
Türkiye’deki kurum yöneticileri de “Biz paramızı verdik, konteynerlerimizi alıp insanlarımıza teslim ettik, gerisi bizi ilgilendirmez.” diyor.

Denetlemenin Talepleri ve Şeffaflık Sorunu

Hal böyle olunca denetleme de diyor ki: “Kime verdiğinizi bize kanıtlayın; en azından seri numarası veya irsaliye, teslimat belgesiyle bizi ikna edin.”
Bu noktadan itibaren zaten tartışılan detaylar medyaya fazlasıyla yansıdı.
Yöneticiler bir türlü şeffaflığı ortaya koyamadı, denetleme de bu belgeleri yeterli bulmadı.
Sonradan kurulan bağımsız araştırma komisyonu da ortaya net bir veri koyamadı.
En azından tarafları memnun edecek bir tablo çıkmadı.

Böylelikle asıl deprem bundan sonra başlamış oldu.
Çünkü üretici firma vergi idaresine “Ben bütün verileri kaybettim.” demiş ve ceza indirimi, iyi hâl durumundan istifade etmiş.
Bundan sonra çıkacak bütün belgeler, üretici firmayı ya ele verir ya da sahte demektir ki hiçbir hükmü de olmaz.

Toplumsal Güvenin Çöküşü

Bundan dolayı söylendiği gibi ise, kimse ne bir şey ispatlayabilir ne de şeffaf bir veri ortaya konulabilir.
Asıl bizi ilgilendiren büyük bölüm, bundan sonraki tahribattır.
Sonuç ve koşullar ne olursa olsun Alevi kurumlarının büyük sorumluluğu altındadır ve boyunlarına da bir vebaldir artık.

Sonuç olarak bu durum, toplumsal tabanın zihninde örgütlü yapılara karşı bir güven tahribatı yarattı ve bu tahribatı iki nesil düzeltmemiz mümkün değil.
Zaten merkezi yönetimin de yapmak istediği buydu: Alevi tabanını örgütlü yapılara karşı zihin bulanıklığına sürükleyip örgütlü yapıları tabana karşı deforme ederek etkisiz hâle getirmek.
Bunu da biz kurumlar olarak kendi elimizle yapıp, altın tepsiyle merkezi yönetime yöneticilerimizin marifetiyle sunduk.

Merkezi Sistem ve İçsel Çatışmalar

Geçmişte de birçok örneği olmakla beraber, ne zaman ki Alevi tabanı bir araya gelip yumak olmuşsa, merkezi sistem hep devreye girip toplumu dağıtmak adına binbir türlü hile, hurda ve entrika oyunlarını oynayarak amacına ulaşmıştır.
Acı olan gerçek ise, her seferinde bu oyunlarda başrolde oynayanların hep bizim içimizdeki insanlar olmasıdır.

Dolayısıyla önümüzdeki yarım asırlık süreçte ortaya çıkacak herhangi bir Alevi yapılanmasının da başarılı olması mümkün değildir.
Ancak bunun için belki bir özgüven kazanımı koşulları yaratılabilir, onunla artık yetinebiliriz.
Bunu bize reva gören günümüzün kurum yöneticilerine artık beddua mı ederiz, günah ve vebal mi yükleriz, hep beraber göreceğiz.

Eğitim, Bilim ve Kurumsal Zemin Eksikliği

Ama kendi eğitim sistemi, ekonomik kaynağı, hukuk sistemi olmayan; siyasi yaptırım gücü, uluslararası diplomasisi ve kültür-sanat-dil-edebiyat alt yapısı bulunmayan hiçbir Alevi yapılanmasının da başarılı olacağını beklemek bir akıl tutulması olur.
İman gücüyle ancak bu kadar yol alınabilirdi; onun da çoktan sonuna vardık.
Başka uğraşacak işimiz olmayınca, görüldüğü gibi birbirimizle didişiyoruz.
Bundan sonrası sadece ve sadece ilim ve bilim işidir.
Topyekûn bir lobi çalışması gerektirir; onu yapacak yapılanma içimizden çıkar mı, hep beraber göreceğiz.

“Birlik ile Çıkarsanız Bu Yeni Şahlanışa Delil Olabilir”

Nihayetinde hepimiz insanız...
Doğru da, yanlış da, kusur da insana mahsustur.
Madem 18 Ekim’de birlik çağrısı yaptınız, madem hakikatin, ikrarın, yolun meydanında kenetlenmeyi istiyorsak, yanlış yapmak da, kusur ve yöntem hatasına düşmek de, yanılmak da insana mahsustur.
O hâlde öz eleştiriyle özünü dara çekmek artık er işidir.
Erlerin meydanında kusuru, eksiği tamama erdirip sır etmek cömert işidir; sanırım bunu hepimiz biliyoruz.

Bu gibi durumda artık erenlerin meydanında kaş göz mü yararız, yol incitip gönül mü yıkarız, şanı şöhreti asalete kurban mı ederiz, onu da yakında hep beraber göreceğiz.
Neticede ne yapacaksak yapalım, belki yeni bir kâbus daha yaratıp bir dönemde bununla didişiriz ama bu da elbet unutulur.
Ama o eşikten el ele, gönül gönüle, özü sözü eylemi hak ve hakikat gerçeğiyle “Hû” diyerek çıkmak, kâmil ve ârif işi olduğunu; bu mertebeye erenlerin didarında ölüp Hak’ta yeniden dirilmek olduğunu da sanırım biliyoruzdur.

Biz söyleyelim söyleyeceğimizi, siz yine varın bizi yok sayın.
Ama şunu unutmayın: Birlik ile çıkarsanız bu yeni şahlanışa delil olabilir; ikilik ile çıkarsanız sonunuz da olabilir.

Gerisi meydana ayan ola.
Hızır gerçeğe nişan eyleye.

Hürmetlerimle,
Pir Yüksel Yüksel

@welgmedya.com