18 EKİM 2015 günü İstanbul Sarıyer Küçükarmutlu' da evleri basılarak egemen sınıfların infaz timleri tarafından alçakça katledilen canımız yoldaşımız güneşe yürüyeli dört yıl oldu.

Egemen sınıflar oldum olası direnişin önemli kalelerinden olan özgürlük ve devrim ateşinin hiç sönmediği Küçük Armutlu'nun devrimci halkına karşı kin ve nefret duymuş, bu onların eylemlerine de yansımıştır. DİLEK DOĞAN yirmi dört yaşında yüreği, ezilenlerin mazlumların davası için atan, umutları özlemleri, sevdaları kavgaları olan yiğit bir yoldaşımızdı ve bu tavrı infaz timlerini çok rahatsız ettiği için katledildi. İsmini yaşatmak için yapılan park ise aynı karanlık güçler tarafından yıkıldı.

DİLEK DOĞAN'ın adına yapılan parkı buldozerleriniz ve iş makinelerinizle silahlı adamlarınızla yıkabilirsiniz, ama onun uğrunda savaştığı ölüme gittiği haklı davasını, kavgasını yıkamazsınız ve yıkamayacaksınız. Onun ismini sevgisini milyonlarca işçinin emekçinin, devrimcinin sosyalistin, komünistin yüreğinden söküp alamazsınız.

DİLEK DOĞAN ezilen büyük insanlık tarihinin onur sayfalarındaki yerini almış ve tarih onu unutulmamak üzere kızıl bir savaşçı olarak kaydetmiştir.

Güneşe yürüyüşünün 4. yıl dönümünde DİLEK DOĞAN'ı büyük bir sevgi özlem ve saygıyla anıyor ve ona söz veriyoruz. Uğrunda ölüme gittiğin soylu davanı ve ismini unutmadık unutmayacağız ve unutturmayacağız.

Hüseyin Avni Dedekarğınoğlu

Dilek doğanın annesinin kızı için söyledikleri

Kızımı yıkadılar definden önce.
Saçlarını kurutturdum üşümesin diye.
İyice kuruttular, ben de ördüm güzelce.
Çok severdi saçlarını.
Ellerine kına yaktık.
Sırtına da battaniye koyduk toprağın sertliği acıtmasın diye.
Aslında Dilek kendi yorganıyla çok rahat yatardı ya, o acıyla kendi yorganını koymayı akıl edemedik işte.