Türkiye’de gazeteciler, 1961 yılında özlük haklarını azaltmak isteyen gazete patronlarına karşı verdikleri mücadeleyi kazandıkları günden bu yana 10 Ocak’ı Çalışan Gazeteciler Günü olarak kutluyor. Ancak son yıllarda KHK’lerle kapısına doğrudan kilit vurulan, siyasi ve ekonomik baskılarla kapanan basın yayın kuruluşları ve tutuklanan meslektaşları nedeniyle gazeteciler bu günü daha çok “Çalıştırılmayan Gazeteciler Günü” olarak anıyor.

Gazeteci olmak halka doğru haberi ulaştırmaktır saraya soytarılık yapanlar gazeteci olmaz.

Ülkemizde onlarca gazeteci ve yazar siyasi cinayetler sonucu öldürüldü. 1909’da öldürülen Hasan Fehmi Bey, bir yıl sonra Ahmet Samim ve sonraları Sebahattin Ali, Abdi İpekçi, İlhan Erdost, Musa Anter, Turan Dursun, Çetin Emeç, Bahriye Üçok, Metin Göktepe, Hrant Dink ve Uğur Mumcu bunlar arasında ilk akla gelenler. Gazeteciler gerçekleri halka ulaştırdıkça ya katledildiler ya hapsedildiler.

 “Üç kuruşluk menfaat için verilen vazife gereği haber yapmak, gerçekten kutsal sayılan bir mesleğin onuruna yakışır mı?”

Ancak, gazetelerin tek bir manşetle çıktığı, tek bir kişinin koca bir medya havuzunun fiili patronluğunu yaptığı, iktidarın onay verdiği “tek ses”in adı olsa olsa saraya soytarı olmaktır.

Yazdıklarıyla halkını aydınlatan, karanlıkların üzerine yürümekten çekinmeyen tüm basın emekçilerin gazeteciler günü kutlu olsun. Bu uğurda yaşamlarıyla bedel ödeyenleri saygıyla anıyoruz.