Kronos sitesindeki habere göre, altı metrekarelik bir hücrede tutulan Parıldak, yazdığı mektupta yaşadığı hukuksuzlukları şöyle anlattı:

"Hala unutulmaktan çok korkuyorum. İnsanların ‘bir şey yapmışlardır, yapmasalardı bu kadar uzun süre kalmazlardı’ demelerinden… İstinafta dosyam onanmış, delil olarak sadece 41 kere giriş yapılmış, adıma kayıtlı bir ‘vınn’ hattı var. Nereye indirildiği belli değil. 1,5 yılda 41 kez giriş yapmış olmayı yeterli saymış yargı. Ama insanların hangi delillerle tahliye, beraat ettirildiğini görüyorum. Hücremde kahroluyorum. Kısa vadede buradan çıkmak değil, insanların zihinlerindeki bu algıyı yıkmak istiyorum.

…41 kez giriş ya! Onu da tutuklandıktan 6-7 ay sonra ortaya attılar. 6-7 ay delil aradılar. Ben bu kötülükte baş edemiyorum… Çok yoruldum. Beni iyileştirebilecek derin bir uyku istiyorum sadece. “Sayım” bağırışlarıyla uyandırılmadığım bir uyku…

… Çıkabilecek bir infaz yasasından bahsediyorlar ama bunu niye yapsınlar, bilmiyorum. Belki işleri bitmiştir bizimle, artık uğraşmaktan vazgeçmişlerdir. Umarım öyledir; zira çok yoruldum… Ölesiye yoruldum. Söylenecek çok şey var, ben ve benim gibilerle ilgili ama boşver. Umarım Allah bizi görüyordur ve çektiğimiz çileler bir şey içindir. Ve ben de hikmetini görebilirim. Aksi halde bu şekilde daha fazla dayanamamaktan korkuyorum.

"Neden ben? Önce evliliğim, sonra eğitim hakkım ve özgürlüğüm… Başkalarının yaktığı ateşte yanıyorum. Ateşe odun taşıyanlar ya hiç hapse girmedi ya da çıkıyorlar. Neden ben? Hukuk mesleğinin sağlayacağı tüm imtiyazları elimin tersiyle itip başkalarının boyunduruğuna girmeyi reddettiğim için mi bu ceza? “Hiç akletmez misiniz” ayetine inanarak kendi aklımı başkalarına kiralamadığım için mi suçluyum?

Ben kadın olduğum için biraz daha fazla mektup yazan-gelen oluyor belki ama birçok insan sanırım hepimiz için hak ettiler gibi bir düşünceye sahip. Yazmayanlar için söylüyorum. Kırgınım ben çoğu insana…”