|
Kürtler ve Alevilerin, devletle ilişkisi zoraki bir evliliği andırıyor. Sanki bu ülkenin kurucu unsurları değillermiş gibi, sanki nüfus içinde büyük bir kesim oluşturmuyorlarmış gibi, sanki onlara hakkını vermek devletin görevi değil de iktidarın lütfuymuş gibi davranılıyor. Devlet, işine geldiğinde sever gibi yapıyor, işine gelmediğinde öldüresiye dövüyor. Bir bakıyorsunuz başına "Kürt" ya da "Alevi" yazılı açılımlarla Diyarbakır'da ya da cemevlerinde poz veriyorlar; bir bakıyorsunuz Kürt diye dilini konuşanı, Alevi diye hakkını isteyeni copluyorlar.
AKP heyetinin HDP ziyareti üzerinden yürüyen tartışmalar, bu ikiyüzlülüğün yansımaları... AKP, kapatmaya çalıştığı partiye mecbur kalınca, birden şahin kostümünü çıkardı, güvercin kılığında HDP'nin kapısında gülücük dağıttı. Böylece bir yandan Kürtlere gözkırparken bir yandan da ortağı MHP'ye "Sana mecbur değilim" mesajı verdi. Aynı saatlerde İçişleri Bakanı Soylu, denge bozulmasın diye şahinlik görevini üstlenmiş, HDP'lileri darp edenleri tebrik ediyordu.
Muhalefet ise, nihayet HDP'nin Meclis'te legal bir parti ve barış sürecinin kilidi olduğunun kabullenilmesine sevineceğine "Hani görüşülmezdi" hesabı sormaya girişti. Oysa bu ziyaret vesilesiyle Altılı Masa'daki HDP alerjisi bir nebze giderilebilir, HDP ile en azından sağlıklı bir diyalog kapısı aralanabilirdi.
Önce devletin, sonra siyasi partilerin, önce Kürt sorunu, sonra HDP konusunda bir netliğe ihtiyacı var.
Ortada bir Kürt sorunu görüyorlar mı, görmüyorlar mı?
Bir elleriyle el sıkarken, öbürüyle yumruk sıkmayı siyaset mi zannediyorlar?
Çözümü, 40 yıldır sonuç vermeyen baskı politikalarında mı görüyorlar; başka çözüm önerileri var mı?
Bu çözümü, Kürt nüfusunun ağırlıkla oy verdiği HDP'yi kapatarak, seçilmiş vekillerini, yöneticilerini, belediye başkanlarını tutuklayarak mı bulacaklarını sanıyorlar; yoksa samimi bir müzakereye açıklar mı?
Kürtler hayatta AKP'ye oy vermez de, "Hepinize lanet olsun" deyip sandığı protesto ederse, bunun ne sonuç doğuracağının farkındalar mı?
|
