Sevgili dostlar,

CHP lideri, grup toplantısında sert konuştu. "Bu engerekler ve çıyanlarla" sert bir çatışmaya girişeceğini söyleyip yol arkadaşlarına, "Ya bana katılın, ya yolumdan çekilin" dedi. Bu çağrının nedeni açık: Hem CHP içinde, hem 6'lı masada, "Aman olay çıkarıp iktidara koz vermeyelim" dayatması var. Halk sokağa çıkacak, polis ateş açacak, hükümet bundan yararlanacak diye ödleri kopuyor. Kısmen haklılar da... AKP, kaostan besleniyor çünkü... Ama kaos çıkacak korkusu da, tam bir sindirilmişliğe yol açıyor. Erdoğan'a alternatif olma iddiasıyla kurulan altılı masa, Erdoğan'ı kızdırmayalım diye pasif kaldıkça, onun tahakküm alanına sıkışıyor. Oysa Kılıçdaroğlu, Ankara'dan İstanbul'a yürüyerek, barışçıl gösterinin dönüştürücü potansiyelini dünyaya göstermişti. Şimdi de savaş resti çeken bir iktidar karşısında, insanlara "Sıkın dişinizi, seçime az kaldı" dışında bir şey söylemek zorundalar. Sıkıyönetim koşullarda gidilecek seçimin, hiçbir garantisi yok çünkü...
     Bu koşullarda, kitleleri tehlikeye atmayacak, ama yaşatılan zulmü de cevapsız bırakmayacak eylem biçimleri geliştirmek muhalefetin görevi... Gezi, aslında yaratıcı tepkinin, sokakta öğretildiği bir ders alanıydı. Caddelerde şarkı söyleyip dans ederek veya sofra kurup iftar açarak, bir meydanda öylece durarak ya da kitap okuyarak da iktidara kafa tutulabileceğini göstermişti; mizahın etkisini öğretmişti. "Sürekli aydınlık için bir dakika karanlık" eyleminde, lambaların nasıl toplumsal dayanışmada kullanabileceğini gördük. İşçilerin grev yapmasına izin verilmediği ülkelerde, tüketiciler, tüketimden gelen güçlerini kullanarak gösterdi protestosunu ve satın almayarak sözünü dinletti. İspanya'da, milyonlar sessizce yürüyerek siyasete ağırlık koydu. Gösteri yapmak yasaksa, gençleri dev konserlerde bir araya toplamak, şehrin her köşesini bir gecede mizahi afişlerle donatmak, işi, trafiği, hayatı yavaşlatmak, yandaş gazeteleri, bir gün muhalif haberlerle çıkarmak, yasaklanan kitapların dijital kopyalarını internette dağıtmak da mı yasak?
     Önemli olan, kitlelerin yenilmişlik hissini aşacak, kralın çıplak olduğunu duyuracak ve insanlara ne kadar kalabalık olduklarını hatırlatacak, Gezi'ci, barışçı eylemler... Şu an toplumun her şeyden çok, bu "engerekler ve çıyanlar" karşısında çaresiz, güçsüz, yalnız olmadığını hissetmeye ihtiyacı var. CHP liderinin dediği gibi, "ya bu  seferberliğe katılın ya da çekilin."
 

Can Dündar