Köy Enstitüleri 17 Nisan 1940 yıllarında kuruldu. Kurulduğu günden itibaren komunist yuvalarıdır diyen, gerici dinci yabaz sürülerinin korkulu rüyalarıydı, eğitimde karanlıktan aydınlığa açılan önemli bir kapıydı KÖY ENSTİTÜLERİ.

Ülkemiz halkının yüzde doksanının köylerde yaşadığı bir dönemde köy enstitülerinin kurulması toprak ağalarının korkulu rüyasıydı, KÖY ENSTİTÜLERİ. Çünkü öğrenciler yanlız eğitim dalında değil tarımda, sanatın her dalınıda üretime katkı sunmak, soran, sorgulayan, düşünen, konuşan yerinde üretime katkı sunan, ayakları yere basan bir eğitimin adıdır KÖY ENSTİTÜLERİ.

Dönemin milli eğitim bakanı Hasan Ali Yücel Köy enstitülerinin kapatılması gerektiğini savunanlara karşı mecliste köylü çocuklarının toprağından kopmadan yerinde eğitimin faydalarını anlatır ve sonunda zararları nelerdir ? diye sorar. KÖY ENSTİTÜLERİ'nin

Toprak ağası Milletvekili Kinyas kartal kürsüye çıkar ve derki; Ben üçü beşi bilmem, bindiğim eşek benden akıllı olmayacak, olursa beni düşürür. Okuyan köylüyü zabt edemeyiz diyenlerin korkulu rüyasıdı KÖY ENSTİTÜLERİ..

Halbuki; Köy Enstitüleri eğitim alarak kaLkınmakta olan ülkemizin Dünya'da eşi benzeri olmayan, Türkiye’ye özgü, bir eğitim modelinin adıdır KÖY ENSTİTÜLERİ.

Köy Enstitüleri kuruldukları bölgelerdeki yoksul halk çocuklarına “iş içinde eğitim, eğitim içinde iş” modeliyle yaşayarak öğrenmelerini sağlıyordu.

UNESCO tarafından gelişmekte olan ülkelere eğitim modeli olarak önerilen Köy Enstitüleri, kısacık ömründe bile Türk aydınlanma devriminde derin izler bırakmayı başardı.

Köy Enstitüleri’nin kurulmasında emeği geçen dönemin Millî Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel’i ve İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç’un anılarına saygıla, rahmet ve minnetle anıyorum.

Erdem Günalp