Sevgi emek ister, cesaret ister, en çok da yürek ister.
Sevgi bilmek ister, sorgulamak ister, üretmek ister.
"Yârin yanağından gayrısını" paylaşmak ister.

Sevgi işçidir, emek toplumsaldır.
Rızalık, komünal yaşamdır; ekmek ortaktır.

Sevgi, sahiplenmek değil; değer ve kıymet bilmektir.
Kul-köle olmak değil; can olmak, yoldaş olmaktır.
Tapmak, tapınmak değil; bir gülüşe, bir CAN deyişe yol olmaktır.

Birlikte özgürleşmek, özgürleştirmektir.
Birlikte bölüşmek, paylaşmak, rızalaşmaktır.
Dayanışmak, ikrarlaşmak, ortak yaşamı inşa etmektir.

Bir günlük değil, bir ömür paha biçilmezdir.
Bir güne sığdırılan sevgi, "Gün bizim olabilir mi?" diyerek
onu zamanla ölçüt görmemek, ölçmemektir.

Sevgi;

"Yastığım taştan, yorganım samandan,
Yüreğim benden olsun, gerisi boş ve yalan!" diyebilmektir..!

Aşk ile,
"Yârin yanağından gayrısını" rızalık bilip ortaklaşabilenlere...

Nurcan Baybars (Nurê)