Bunları asıl besleyen kaynak devlet erki olmakla beraber, diğer taraftan da duruşunu net sergilemeyen azımsanmayak bir çok ALEVİ KURUMU da dolaylı veya dolaysız, bilerek veya bilmeyerek beslemektedirler..

Dertli Divani'ye, Emekçi‘ye, Pınar Aydın'lara, geçmişten bugüne, rutin olarak saldırılara maruz kalan kişi, kurum ve kuruluşlara yapılan saldırılar, "kişiye özel, masumane tepki, münferit olaylar"(!)(?) değildir.

Bunun arkasında açıkça söylemek gerekiyor: bizzat devletin kendisi vardır. Devlet destekli kişilere yönelik saldırı ve linç ile Alevi toplumu özelinde topluma, muhalif kesime, genel anlamda halka topyekün bir korku ve sindirme politikası uygulanıyor/toplum sindirilmeye çalışılıyor.

Bu noktada bizlere, devrimci-demokrat, Alevi, Kürt, tüm kurumlara, özellikle Alevi kurumlara düşen görev/yapılması gerekenler:

1. Sadece söylemde, tepki konulmuş gibi basit açıklamalarla durumu geçiştirecek miyiz)? Yoksa tepkiyi kitleselleştirecek miyiz?

2. Var olan Alevi kurumları geçmişten bugüne olduğu gibi takkiye mi yapacak yoksa açık ve net şekilde tavrını koyup, dik duruşu ile haykırarak:

"BİZ KENDİ BAŞIMIZA BİR İNANCIZ, İBRAHİM-İ SEMAVİ DİNLERLE İLGİ VE ALAKAMIZ YOKTUR"

diye kalın kırmızı çizgilerle rengine mi dönecek...?

Asıl sorgulanması gereken/asıl tartışılması gereken gündem/konu bu ve bunun gibi sorunlardır:

Birlik sorunudur,

Eyleme geçme sorunudur,

Net duruş ve tavrını sergileme sorunudur,

Korkulardan/kaygılardan kurtulma sorunudur,

Rantdan, kariyerden kurtulma sorunudur,

Halkların güncel sorunlarını/çıkarlarını, ideolojik/kurumsal olanlardan öncelikli kılma sorunudur.

Birde Alevi sanatçılarımız/ozanlarımız/aydınlarımız vardır. Onlarada iki kelam etmek gerekir.

Ozan, sanatçı ve aydınlarımız bir kere popülist kültürden, kariyerden sıyrılmaları gerekiyor.

Bugünden geçmiş tarihimize dönersek, bu uğurda azımsanmayacak birçok ozanımız, aydınımız bedel ödemiştir. Bunlar bu bedeli halk gerçekleri bilsin diye, ürettikleri sanatı, besteyi halkın gerçek sorunlarına indirgeyerek adeta birer mum olmuş halka ışık saçmışlardır, karanlığa ışık olmuşlardır... Halk da hiç şüphesiz gereken değeri vermiş, sahiplenmiş kendi kültürlerinde/belleklerine yerleştirmiş/ölümsüzleştirmiştir.

Maalesef ki günümüze bakıyoruz, olaylara bakıyoruz, ozan, aydın sanatçılarımızın bugünkü toplumsal olaylara bakışına/tepkisine bakıyoruz, çok iç açıcı bir tablo göremiyoruz..

Ozan Emekçi‘ye yapılan saldırı ve linç özelinde onlarca sanatçı tepki gösterdi. Peki Ozan, aydın ve sanatçılarımız onlarcadan mı ibaret?

Kesinlikle değil!

Tepkisizliğin sebebi, var olan seyirci kitlesini kaybetmeme POPÜLİZMİDİR,

Tepkisizliğin sebebi suya-sabuna dokunmadan "nabza göre şerbet" anlamında var olan Alevi seyirci kitlesini/müşterisini kaybetmeme kaygısı vardır...

Bu yüzdendir ki: gerçeği bildikleri halde, Ali geçen deyişleri, gerici beyitleri CD'lerinde harmanlayıp Alevi kitlesine/seyircisine sunmuşlardır. Bilerek veya bilmeyerek kitleye olan sorumluluklarını Şİİ asimilasyonuna ortaklık noktasında yansıtmışlardır. Var olan diğer Alevi kurumlarının duvarlarına astıkları Ali ve 12 İmam sembolleri gibi Ozanlarımızın bir çoğuda türkülerinde Ali ve 12 İmam POPÜLİZMİ ile Asimilasyona ortak olmuş ve halkımıza zarar vermişlerdir.

Bu gerçeklerden kaçamayız, sırf bu yüzden yukardaki başlık ile iki kelam ettik...

Dilimiz sürçtüyse affola...

Ahmet DEĞER

Aşk ile Canlar...