Alevi dünyasının varlığını cemevleri, zorunlu din dersleri ve diğer istemlerle, dört istemle sınırlı kılmamak lazım. Alevilik sadece Türkiye’ye özgü değil, dünya ya özgü bir ütopyadır.

 İnsana özgü bir ütopyadır. Alevilerin hiçbir tarihsel önderi son nefesini Alevi ritüeli içerisinde vermemiştir. Hz. Ali’den bütün Ehlibeyt soyunu devam ettirenlerden, 12 İmamlardan, Hallaç’tan, Pir Sultan’dan, Hacı Bektaş Veli’den yola çıkarsanız, bütün Aleviler son nefeslerini, insanlığın daha iyi şeylere layık olduğuna dair siyasi mücadele içerisinde vermişlerdir. 

Alevilik insana dair siyasi bir ütopyadır. Alevilik öbür dünya inancı değildir, sadece belirli ritüelleri yerine getirme inancı değildir. O anlamda Alevilerin tüm dünyadaki insanlığın sorunlarıyla ilgilenmesi lazım. Doğa sorunu, doğanın tahrip edilmesi, kuraklık Aleviler için önemli. Aleviler ‘Bunlar Aleviliğin 12 hizmeti içinde yer almıyor, bizi ilgilendiren bir sorun değil’ deme hakkına sahipler ‘mi.

Alevi öğretisinde olduğu gibi insana dair ne varsa bunun içinde Alevilerin söyleyecek sözünün olması lazım. İnsana dair yürütülecek mücadele de Alevilerin her alanda yer alması gerekir.

 Yoksa Aleviliğin sadece üç dört istemle sınırlamak kadar dar bir şey olmaz. Biliyorum ki Alevi toplumunun bugüne kadar ki mücadelesi sonrasında, mevcut hükümetin yeni anayasa tartışması içinde zorunlu din derslerini kaldırma gibi, cemevlerini inanç merkezi kabul etmek gibi Türkiye’deki Alevi gerçeğini kabul etmek gibi böyle bir eğilim var. Diyelim ki önümüzdeki süreç içerisinde bu sorunlar çözüldü. Aleviler Alevilik temelindeki örgütlerinin kapılarına kilit mi vuracaklar? O anlamda toplumsal sorunlara duyarlı olmak ve mücadele etmek gerekir.