İlk yirmi gün sabah, öğle, akşam konuşmam için özellikle psikolojik işkence yaptılar diyen Öztürk şöyle devam etti:

“ İğneyle bayılttılar. Gözümü açtığımda herkesi bulanık görüyordum. Yüzleri maskeliydi. Devamlı Türklüğü öne çıkaran şarkılar dinletiyorlardı. Saçımı çekip kafamı yatırarak ağzıma bir hortumla zorla sıvı gıda vermeye çalışıyorlardı yemek yemediğim için. Yemek yemedim, çünkü orada insanlık bitmişti, insanlığın bittiği yerdeydim. Bana "Buralarda gebereceksin, direndiğini kim biliyor?" dediler." Sıvı gıdayı kabul etmediğim için üstüm başım şekerli sıvı oluyor ve öylece kuruyordu, kokuyordum. Bir ay öyle kaldım. İnce tül çekerek ayrılmış bölmede banyo yapmam istendi, orada banyo yapmak istemedim. Çok zayıflamıştım. Vücudum pul pul oldu, dökülüyordu.İki çeşit elektirik işkencesi uyguladılar. Biri tırnakla parmak arasından, parmak ucundan vererek uygulanan işkenceydi. Serçe parmağımdan veriyorlardı. İzi hala var. Bir defasında gözümü açarak götürdüler işkence odasına. Masada jop, kayış, spot lamba vardı. Duvardaki halkalara ellerimi bağlıyorlardı. Regl olduğum dönemlerde daha çok işkence yapıyorlardı, bitkin düşüyordum. Üzerime sıvı benzeri şeyler sürerek ahlaksız sözler sarfediyorlardı. Jobla taciz ve tecavüz etmeye çalışıyorlardı. Bu sırada söyledikleri sözler savunmamda yazılı.

Öte yandan Ayten Öztürk'ün tutukluluğunun devamına karar verildi.