WELG | Son dönemde Alevi kimliğiyle örtüşmeyen bir dizi etkinlik ve “inanç turu” adı altında yapılan organizasyonlar dikkat çekiyor. Bazı kurumlar tarafından “Alevi İnanç Merkezleri Gezisi” olarak duyurulan programlar, Alevilikle ilgisi sınırlı, Şii İslam’a ait türbe ve merkezlerin ziyaretinden ibaret. Rotada Bağdat var, Necef var, Kerbelâ var… Ama Aleviliğin belleğinde ve direnişinde yer alan Dersim, Sivas, Maraş, Çorum, Banaz, Hacıbektaş yok.

Buna “Alevi inanç turu” değil, olsa olsa “asimilasyon programı” denir.

İnanç Gezisinde Alevilik Yok, İslamcı Yönlendirme Var

Otobüs kalkıyor ama yol yola değil, yönlendirilmeye çıkıyor.
Gençler türbe türbe gezdiriliyor ama Aleviliğin temel öğretileri, yol erkânı, cem bilgisi ve ocak geleneği anlatılmıyor.
Ziyaret edilen türbeler, Şii İslam’ın tarihiyle ilgili. Peki ya Alevi yol önderlerinin mezarları?
Seyit Rıza nerede bu rotada? Pir Sultan’ın Banaz’daki mezarı neden yok? Düzgün Baba Dağı neden uğranmıyor?

Bu gezi, inancı tanıtmak için değil, genç Alevileri “biz de Müslümanız” noktasına çekmek için kurgulanmış bir zihin haritasının ürünüdür.

Cemevine Namaz Koydular, Şimdi de Yola Türbe Yerleştiriyorlar

Son yıllarda Alevilik, içeriden sistematik biçimde dönüştürülmeye çalışılıyor.
– Cemevlerinde namaz kılınsın diyenler,
– Cem erkânlarına Fatiha sokmaya çalışanlar,
– Kadın-erkek eşitliğini şeriat mantığıyla gölgeleyenler…

Şimdi bu çabanın son halkası karşımıza “inanç turu” olarak çıkıyor. Ama Alevilik, İmam Cafer’in yaşamını öğrenmekten ibaret değildir. O yola saygı duyulabilir ama Alevilik, Caferiliğe indirgenemez.

Alevilik Yol ile Öğrenilir, Türbe ile Değil

Alevilik, bir yaşam biçimidir. Yol erkân ile, cem ile, dede ile, pir ile, rayber ile öğrenilir.
Alevi gençliği, kültürünü öğrenmek istiyorsa önce Dersim’de kutsal ziyaretlere, Maraş’ta acıya, Çorum’da direnişe, Sivas’ta yanan bilince götürülmelidir.
Bir Alevi çocuğuna geçmişini öğretmek istiyorsanız, onu önce Anadolu’nun yüzleşilmemiş tarihine götürmelisiniz, Necef’in ihtişamına değil.

Bu topraklarda Ali'yi sevmek, Alevi olmak için yeterli değildir. Çünkü Alevilik sadece sevgiden ibaret değil; sorgulayan, hak arayan, zalime boyun eğmeyen bir duruşun adıdır. Ve bu duruş, bir tur programıyla değil, bir ömürlük mücadeleyle kazanılır.

Sonuç: İsimler Kutsal Olsa da Niyetler Gizli Olmasın

Her imam ziyareti, her dua, her türbe kutsallık barındırabilir. Ama bunların hepsini “Alevilik budur” diye sunmak, kandırmaktır, yönlendirmektir, içten dönüştürmektir.
Bu tür programlar gençlere inanç kazandırmaz, sadece kimlik erozyonuna zemin hazırlar.

Aleviliğin yeri, otobüs koltuklarında değil; meydanlarda, cemlerde, sazın telinde, sözün özünde, hakikatin izindedir.

Aleviler turla değil, yol ile yürür.
Yaşla değil, hak ile yürür.
Ve bu yol, başkasına benzeyerek değil, kendisi olarak kalabilirse yaşar.

@welgmedya.com