İsrafil’i bilen bilir, bilmeyen ise kendi bilir. Ama bilirse de iyi olur.

İnsani niyeti olan için İsrafil’in gönül ve evinin kapısı açıktır. Hak lokması dolu sofrası ile muhabbet meydanı da, insan olana açıktır. Yunus gibi tanışmak, işi kolay kılmak, sevmek ve sevilmek ister İsrafil.

Art niyeti olanlara, İsrafil Hüseyni yolunda olur, Pir sultan’ın torunu gibi, davranmasını da bilir.

Alevi hareketine katıldığı günden beri, yolundan, davasından, kimliğinden, kişiliğinde ödün vermeyen bir duruştur İsrafil.

Birileri gibi hesabındaki biri beş yapma derdinde değil, üç can ile cem olma derdindedir. Üçü üç bin yapma derdindedir. Yoluna davasına aşıktır.

Sosyal medyanın giderek bir kirlenme, yozlaşma ve linç alanına dönüştürüldüğü ortamlar bile İsrafil’in duruşuna ve kişiliğine zerrece bir zeval getiremez.

Alevilerin hak ve taleplerini birinci elden, amasız, fakatsız, ödünsüz ve dik duruşla iktidarlara, hükümetlere ileten bir insana “işbirlikçi” demek, en yalın ifade ile art niyetli bir zavallılıktır. Sınır kapılarında gözaltına alınmış, sorgulanmış bir kişiye, mesnetsiz ve seviyesiz sosyal medya saldırları, tam anlamıyla İsrafil üzerinden Alevilerin hak temelli taleplerine itiraz etmek ve karşı durmaktır. Yani iç asimilasyoncu stratejinin kendisidir.

Kendilerinden menkul ve kendilerini adeta kadı yerine koyarak, herkesin itikatını ve Aleviliğini ölçecek cihazlara sahip olduğunu düşünen insani fukaralığın, sadece yerlerde değil, çöllerde ve sosyal medya bataklıklarında süründüğüne tanık oluyoruz.

İsrafil candır. O Aleviliğini birileri gibi dilinde değil, kalbinde ve hayatında yaşar. Aleviliğin özüne, öğretilerine ve değerlerine sahip çıkar.

Birileri gibi sosyal medya derinliğinde değil, hayatın içinde yaşar ve hayatın içinde Alevilik için mücadele eder.

Ama dijitalleşen şu dünyada, insan kalmak yerine, dijitalleştirdikleri Alevilik üzerinden, en büyük dertleri ve mücadeleleri Alevilik olan insanları “Alisiz Alevilik”, “AKP işbirlikçisi” diye etiketlemek olan, bu sosyal medya zavallıları, bilmezler ki, etiket insana değil, kavanozlar yapışır.

Kendilerini “en iyi Alevi” olarak gördüğünü ifade eden bu yol fukarası sanal kahramanlar, İsrafil hakkında bir düşünceden daha çok, iftira, hakaret, yalan ve küfürlerden ürettikleri nefret söylemiyle, Alevi yol dilinden de firar etmişlerdir.

Cahil meclisinin kör ve küfür name cesareti ile kamil meclisinin erdemli ve yol insanı İsrafil’i karalamaları beyhude bir çabadır.

Hiç bir söz Aleviliğe ve yoluna hizmet edenleri toplumunun nezdinde değersizleştiremez. 

Toplumsal karşılığı olmayan bu iftira müptelası güruh, yolun ışından, aşkından, ilminden, sevgisinden, erkanından ve bilgisinden aydınlanamadığın için karanlıkta kalmışlardır.

"Okunacak en büyük kitap insandır” sözünü, “canına okunacak en büyük varlık insandır” anlayanların, çabası boşunadır. 
İsrafil Erbil candır. Okumasını bileni. 

İsrafili okuyan bilir, okumayan kendisini bilmez.

Okuyabilselerdi İsrafil’i, o sır değil, ayan beyan bir mücadele aydınlanmasının Britanya’daki adı olduğunu bilirlerdi. 

Cahil meclisi adına konuşan kendisini bilmezlerin unutmaması gereken gerçek şudur; “rüzgar kayadan sadece toz alır.”

Ne kadar eserseniz esin, ne kadar iftira atarsanız atın, İsrafil Erbil Candır, Alevilik yolundadır ve Kızılbaştır!

Gerisi lafı güzaftır.

Turan Eser