Haq ise bu dörtlüden biri ya da hepsidir. Haq’da, Dünya’da bu yasalara boyun eğmek zorundadır. Çünkü, Allah sadece kendi yasalarının geçerli olduğu yerde özgürdür ve Dünya’da kesilen bir canlının o alanla bir bağı, yasal zorunluluğu yoktur. Öyleyse, ruhlar alemine ulaşmak isteyen kişinin et-kan-katliamla ne işi olur!

Ekonomik nedenlerden dolayı okuyamayan, zorluklar çeken binlerce üniversite öğrencisi var. Hele de farklı felsefe ve düşüncelere sahip gençlerin okuması daha da zor. Doğanın kendini yenileyebilmesi için kendini kirleten insanın yardımına ihtiyacı var maalesef. Kurbana harcanılan gücü-emeği-ekonomiyi doğru yere akıtarak ruhlar alemine yaklaşma şansınız var.. Kurban Bayramınız kutlu olsun… Ama kendini kurban edemeyen kişinin başka bir canlıyı kurban seçmesi ne acı değil mi? Hallac-ı Mansur, Fazlullah, Nesimi, Pir sultan gibi haksızlığa karşı kendi huzurunuzu kurban veremiyorsanız….. “adak gah”ta olan sizin başınız olacaktır er ya da geç… Kasabın eli-yüzü farklı gözükse de; eli hareket ettiren siz olacaksınız…

Senin anlayacağın şekilde konuşayım… Otuzsekiz’de bir çok insan katledildi, benim ailem de dahil. Bunu yapanlara öfkelendim, kızdım, küfrettim, nefret ettim, hatta elime verseler aynı şekilde onları öldürebilirim dediğim anlar olsun… Şayet bu isteklerime yenilseydim, içimdeki "saf gevheri'', alt basamaktaki hayvani yönlerime kurban verecektim. Bir sonraki hayatıma bu insanları geri çağırarak, geleceğimi, yeni nesillerimizi bu öfkeye kurban vermeye devam edecektim, bu da kan davasıdır! Evren nasıl semah ederken dönüyorsa, yaşam da öyle döner! Onun yerine, içimdeki öfkeyi-nefreti kurban etmeyi seçtim, bedenimin-aklımın hayvani isteğini, içimdeki "Saf Gevhere" kurban ettim. İşte bu Tanrıya kurban adamaktır! Kurbanımda kan yok, başkasına zarar yok, hatta yaşam var. Çünkü önümüzdeki hayatta; bu kan davasını sürdürecek nedenleri kurban ederek, yaşam-sevgi tohumu ektim! Yine, diyelim ki bu öfkeye yenildim, dişe-diş, kana-kan istedim. Hakikat makamından, şeriat-tarikat makamına geri döneceğim anlamını taşır ki, Hakikat’i "Şeriat" için kurban vermiş olacaktım. Bu da savaş-nefret-öfke için barış-huzur-sevgi tohumlarını kurban etmek demektir, yine kan var demektir… Bizim kurbanımızda kan , öfke , kin, nefret olmaz. "Başka bir canlı üzerinden temizlenmek asla olmaz" Ne ararsan kendinde ara, dışarda kurban edilecek bir şey yok.

-Bu dağ başındaki insanların, bu bilinçte olduğunu, gelecek nesli korumak için bilinçli olarak mı bunu yaptığını söylüyorsun! Ve benim de buna inanmamı mı bekliyorsun! "Öğrencilere, yoksullara iyilik yap derken, yine başkası üzerinden temizlenme var!"

-Haklısın, o kafayla düşününce! Lakin, iyiliği iyilik yapmak için yapıyorsan, at çöpe gitsin. Ama bunun doğru olduğunu düşündüğün için yapıyorsan, bunu barış-sevgi kumbarasına atılan birikim olarak düşün. Tanrıya değil, Halk'a yatırım var burada, rüşvet yok!

Bilinç! Söyle bakalım, senin için en hayati olan şey nedir?

-En hayati olan şey mi? Sevgi, dürüstlük, sadakat, hakikat! Yani belki de!

-Mezardaki insanlar için; senin söylediklerin hükümsüz!

-Nefes alıp, yaşamak! En hayati olan şey bu!

-Nefesi alıp-verirken bunun bilincinde olarak mı yapıyorsun!

-Hayır, hiç aklıma gelmiyor, öylesine, farkında olmadan yapıyorum!

-Yani en hayati eylemini dahi bilinçten uzak yapan biri, dağ başındaki bu insanların bilincini mi sorguluyor!

-Nedir bu şimdi?

-İç bilinç, dış bilinç gibi çalışmaz. Daha açık konuşalım! İnsanlar neden kurban keser?

-Günahlarından arınma, sevap alma, temizlenme, Tanrıya yakınlaşma, onu hatırladığını söyleme, bu hatırlanışı eyleme dökme ….

-Hayat bir fabrika olsun, sen fabrikayı zarara uğratarak iflasa götür, yani günahkâr ol. Sonra aşağıdaki köylülerden para toplayarak, hatta çocuklarını boğazlayarak fabrikanı kurtar! Bu doğru mu sence?

-Tabi ki hayır!

-Sen, Tanrının verdiği aklı kullanma, aklını şeytana ipotek et ve sonra Tanrı’nın çocuklarını katlet, işkence et, derisini yüz, etinin büyük bölümünü mundar et ve bunu da ona rüşvet olarak sun, onu sevdiğini söyle! İnanır mı sence?

-Tabi ki hayır!

-Peki bir felsefe düşün ki, evrenin ve tüm varlıklarının; Hak güneşinin kıvılcımı ile can bulduğunu temele koysun, yani kurban dediğin canlının içinde Hak kıvılcımı olsun ve sen bunu gırtlakla ve Hakk’a deki “ben sana yaklaşıyorum!” İnandırıcı mı sence? Kaldı ki bu eylem aynı zamanda rüşvet kokuyor, Tanrı hilebaz mı?

-Hayır!

-Bak! Madde aklıyla düşününce ne güzel de anlaşıyoruz! Günahı işleyen ya da kötülük yapan elinden; bir tırnak sökmeye kıyamıyorsun, yalan-iftira-küfür ile çirkinleşen dilini kesmiyorsun, (şeytanın)-kötü insanların kölesi ve düşünce kumbarası haline gelen beynine bir zarar vermiyorsun ama başka bir canlının bedeni ve ruhu üzerinden temizleniyorsun. O zavallı hayvanın senin günahında ortaklığı ne? Neden bedelini ödemek ona düşüyor, hadi bedelini o ödedi, sevabı neden senin hanene yazılsın?

-Haklısın !

-On milyon hayvan kesilse, her hayvanın maliyeti bin lira olsa yaptımı sana bir milyar, öğrenci okutun, genç neslin beynine yatırım yapın, açlığı engelleyin, üretime yatırım yapın ve gelecek neslin düşeceği bataklığı kurutun. Böylelikle insanlığa hizmet etmiş olursunuz, “İnsana hizmet Hakka hizmettir.” Cebindeki bin lirayı dahi başka insana bağış yaparak kurban etmeye yaklaşmayan beyin, başkasının canı üzerinden temizleniyor! Ne güzel!

-Yani diyorsun ki; Nesimi, Hallac-ı Mansur, Pir Sultan Abdal, Suhreverdi vs kamiller gibi kendi bedenini Tığ’ın önüne atamayan kişi, kendini yol ve halkı için kötülüğe siper edemeyen kişi, isterse binlerce kurban kessin, Tanrı katında hükümsüzdür! Rüşvetle çalışan bir Tanrı’nın da; bizim halkımızda bir hükmü yoktur, bu yol “iç-ben” direğinin üzerine inşa edilen, Rızalık merkezli bir yoldur, öyle mi?....

Remzi Aydın

Piro' romanının ikinci cildinden bir bölüm...

@welg medya haber