Sevgili dostlar,

Düşünün, apartmandaki komşunuz çoluk çocuğu dövüyor, odaya kilitliyor. Yan dairedesiniz, çığlıkları duyuyorsunuz. Kapıyı çalıyorsunuz. Adam çıkıyor. "Bu yaptığın, insanlık dışı" diyorsunuz. Hiddetleniyor adam: "Sana ne" diyor, "burası benim evim, onlar benim ailem... İster döverim, ister severim. Bana karışamazsın."
     10 Batılı büyükelçinin "Osman Kavala davasının bir an önce adil şekilde sonuçlandırılıp Kavala'nın haksız tutukluluğuna son verilmesi" çağrısı Ankara'yı pek öfkelendirdi. Erdoğan rejimi, kapıya dayanan büyükelçilere, "Sana ne, burası benim evim, onlar benim vatandaşım. İster döver, ister severim, karışamazsın" diyor.
     Yanılıyor. Dünya artık öyle bir dünya değil; ve iyi ki de değil...
     Nasıl hava kirliliği, kesilen ormanlar, plastik atıklar, dünyanın bir yerinde doğduğunda gezegenin her köşesini zehirliyorsa, insan hakları sorunu da artık, hiç kimsenin "beni ilgilendirmez" diyemeyeceği, global bir sorun... Erdoğan'ın "Ben Türkiye'yi bir muz cumhuriyeti gibi yönetmeye devam edeceğim" inadına bir yere kadar göz yumuyorlar, bir yerden sonra insanlık ailesi "Yetti, buraya kadar" diyor.
     İçişleri Bakanı Soylu üst perdeden konuşuyor:
"Burası çadır devleti değil"miş de, "Kimse yargıya talimat veremez"miş. "Ver papazı, al papazı"dan başlayıp yargıya talimatın binlerce örneğini sayabiliriz. Siz yargıçları parti memuru haline dönüştüreceksiniz, savcılardan kendinize tetikçi yapacaksınız; size karşı çıktı diye insanları yıllarca cezaevinde çürüteceksiniz, ama kimse bir şey demeyecek, sizi demokratik bir hükümet gibi kabul edecek; öyle mi?
      Yok öyle... Mülteci şantajıyla elini bağladığınız Batılı hükümetler bile, kendi halklarının baskısıyla utanıyorlar artık sizinle işbirliğine... Üstelik Saray'ın gün be gün güçten düştüğünü, öteki Türkiye'nin giderek güçlendiğini de görüyorlar. Artık daha rahat konuşuyorlar.
      Hazır olun, siz bu zulme devam ettikçe sonunda bütün apartman ayağa kalkacak. Ta ki dayakçı aile reisi o evden ebediyen taşınana kadar...
 

Can Dündar