Sevgili dostlar,

Benim kuşağımın önemli bölümü, ailesinin "Âlem ne der" korkusuyla yetiştirilmiştir. Konu komşunun bizim için ne diyeceği, ebeveynlerimiz için çok önemlidir. Birçoğumuz, etraf hakkımızda yanlış düşünmesin diye kendimizden vazgeçmek zorunda kaldık. Toplumun değişime, farklılığa, yeniliğe kapalı olmasında, bu "Âlem ne der" saplantısının büyük rolü vardır.
    Konuyu Kemal Kılıçdaroğlu'nun Amerika gezisine getireceğim. Son yıllarda Avrupa'da ya da ABD'de nereye gitsem, önce Erdoğan'ı, sonra muhalefeti soruyorlar. Erdoğan'ın devrilme ihtimalini, muhalefetin gücünü, yapısını, zihniyetini merak ediyorlar. Muhalefeti tanımıyorlar. Batı'da birçok yönetim, muhalefetteki koalisyonun ne getireceğini kestiremediği için, güvenmese de, alıştığı Erdoğan'la yola devam etmenin çıkarlarına daha uygun olacağını düşünüyor. "Tam da savaş ortamında dere geçerken at değiştirmeyelim" diyor.
    Bu durumda muhalefetin kendini Batı'ya doğru anlatması, ülkedeki demokrasini mücadelesini tanıtması, istikrarlı bir Türkiye'yi ancak yeni bir iktidarın başarabileceğini izah etmesi gerekmez mi?
    Bunu inatla yapmıyorlar. Neden? Çünkü Erdoğan'ın hemen "Bak, Batı'dan icazet almaya gittiler" demesinden korkuyorlar. Yani döndük dolaştık yine geldik, "Âlem ne der" korkusuna...
    CHP lideri de diğerleri gibi, Erdoğan'ın yapacağı muhtemel suçlamalara göre tavır alıyor. O yüzden de çok önemli fırsatları kaçırıyor. Fırsat dediğim, Batı'nın desteği değil; ben başından beri Türkiye'de bir rejim değişikliğinin Batı'nın desteğiyle değil, Batı'ya rağmen gerçekleşeceğini söylüyorum. Ama buna rağmen Batı'ya Türkiye'yi anlatmak çok önemli. Çünkü Batı, sadece hükümetlerden ibaret değil; lobileri var, partileri, düşünce kuruluşları, sendikaları, üniversiteleri var.  Medyası, kamuoyu var. Kılıçdaroğlu, Amerikan medyasını ziyaret etse, mesela Bernie Sanders gibi liderlerle buluşsa çok önemli iş yapmış olurdu. Muhtemelen düşünmüş ve "Şimdi Erdoğan bunu aleyhimize kullanır" diye vazgeçmişlerdir. Öyleyse muhalefet, Erdoğan'ın çizdiği sınırlar içinde kalmaya mahkûm demektir. Oysa çoğumuz kendi tecrübemizden biliriz: Ergenlik, ebeveyninin "Âlem ne der" korkusunu yendiğinde biter. Muhalefete bu yolda kolaylıklar dileyelim.
 

Can Dündar